|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کاری است قوی ز خود بریدن
خود را به فنای محض دیدن
مانند قلم زبان بریده
بر لوح فنا به سر دویدن
صد تنگ شکر چشیده هر دم
پس کرده سؤال از چشیدن
این راز شگرف پی ببردن
وانگاه ز خویش پی بریدن
صد توبه به یک نفس شکستن
صد پرده به یک زمان دریدن
در میکده دست بر گشادن
با ساقی روح می کشیدن
در پرتو دوست همچو شمعی
در خود به رسیدن و رسیدن
بی خویش شدن ز هستی خویش
در هستی او بیارمیدن
همچون عطار عشق او را
بر هستی خویشتن گزیدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مسئله‌ی خودفناسی و عشق می‌پردازد. او بر این باور است که باید از خود برید و به فنای محض رسید تا درک عمیق‌تری از حقیقت عشق پیدا کرد. نقش عشق در روح انسان به‌گونه‌ای است که او را به‌سوی نابودی خویش می‌کشاند تا در پرتوی دوست، به حقیقت وجود خود پی ببرد. به تصویر کشیدن حالاتی مانند توبه و بیرون رفتن از زندان هستی، نشان‌دهنده‌ی تلاش برای نزدیک شدن به عشق الهی و رهایی از قید و بندهای دنیوی است. در نهایت، شاعر به تجربیات عرفانی و عمیق خودش در زمینه عشق و هستی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: انجام چنین کاری نیازمند قدرتی است که به معنای واقعی خود را از هر چیزی جدا کند و در حقیقت به نابودی کامل خود (فنای محض) نائل شود.
هوش مصنوعی: انسان باید مانند قلمی باشد که زبانش را از دست داده و بر لوح وجودی فنا می‌نویسد و به این ترتیب دستیابی به حقیقت و حقیقت وجودی را جستجو می‌کند.
هوش مصنوعی: هر بار که شکری را چشیده و طعم آن را احساس کرده‌ام، بارها از خودم پرسیده‌ام که چقدر این طعم شیرین را می‌شناسم و چه چیزهایی از آن می‌توانم بیاموزم.
هوش مصنوعی: فهمیدن این راز بزرگ باعث می‌شود که انسان از همه چیز که به او مربوط است، جدا شود و از خود بگذرد.
هوش مصنوعی: شکستن صد توبه در یک نفس و دریدن صد پرده در یک لحظه نشان‌دهندهٔ شدت و تندی عمل است، یعنی شخص به راحتی و یکباره به اشتباهات و گناهان خود برمی‌گردد و همهٔ مرزها و محدودیت‌هایی که برای خود تعیین کرده بود را می‌شکند.
هوش مصنوعی: در میکده یعنی در شرابخانه، دست را باز کردن به معنای پذیرش و استقبال از نوشیدنی و مهمانی است، و با ساقی به معنای خدمتکار شراب، روح خود را به او سپردن یعنی از نشئگی و لذت آن حالاتی که شراب به انسان می‌دهد استفاده کردن.
هوش مصنوعی: در پرتو دوست، مانند شمعی که در روشنایی می‌سوزد، به حالتِ وجودِ حقیقی رسیدن و به حالتِ عشق و محبت به او دست یافتن.
هوش مصنوعی: برای اینکه به عشق او برسم، باید از وجود و هویتم بگذرم و در وجود او مستحیل شوم.
هوش مصنوعی: عطار، شاعر و عارف بزرگ، عشق به خدا را بر وجود خود ترجیح می‌دهد و به این معناست که او عشق الهی را بر زندگی و هویت خود بر می‌گزیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در عالم عالم آفریدن
به زین نتوان رقم کشیدن
عشق است بر آسمان پریدن
صد پرده به هر نفس دریدن
اول نفس از نفس گسستن
اول قدم از قدم بریدن
نادیده گرفتن این جهان را
[...]
تا کی بت وهم پروریدن
در هاویه هوا دویدن
از بهر نخ و نسیج و کم خا
بر خویش چو کرم غز تنیدن
کم خا چه کنند ژاژ کم خا
[...]
از یار تواندم بریدن
سر بر در دیگری کشیدن
از بهر جمال یار دیدن
وندر ره وصل او دویدن
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.