ترک قلندر من دوش درآمد از درم
بوسه گشاد بر لبم تنگ کشید در برم
در لب لعل ترک من آب حیات خضر بود
لب چو نهاد بر لبم گفتم خضر دیگرم
بوسه چو داد ترک من هندوی او شدم به جان
چون که بدیدم هم سزا نیز بداد شکرم
من به میان این طرف اشکفشان شدم چو شمع
از سر آنکه خیره شد از سر ناز دلبرم
من چو چشیدم آن شکر دل ز کمال لطف او
برد گمان که شد مگر ملک جهان میسرم
گرچه جفای او بسی برد فرید بعد ازین
گرچه جفا کند بسی من ز وفاش نگذرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر شبی را وصف میکند که معشوقِ قلندرمنش به سراغش آمد و او را بوسید و در آغوش گرفت؛ بوسهٔ او را آبِ حیات و مایهٔ جاودانگی و پادشاهیِ جهان میداند. در میانه از نازِ معشوق چون شمع میگرید، و در پایان با یاد کردن از خود به نام فرید، پیمان میبندد که با وجودِ همهٔ جفاها از وفای او دست نکشد.
هوش مصنوعی: دیشب معشوقِ زیبارویِ قلندرِ من از در به خانهام آمد، لبم را بوسید و مرا سخت در آغوش گرفت.
هوش مصنوعی: در لبِ سرخ و لعلگونِ معشوق آبِ حیاتی بود که خضر از آن نوشید؛ چون لب بر لبم نهاد، گفتم من هم خضری دیگر شدهام و جاودانه گشتهام.
هوش مصنوعی: چون معشوق مرا بوسید، از جان بندهٔ او شدم؛ و چون او را شایستهٔ این بندگی دیدم، او نیز به من شکر (بوسهٔ شیرین) بخشید.
هوش مصنوعی: من در این میان مانند شمع اشک ریختم، چون دلبرم از روی ناز رو برتافت و بیاعتنا شد.
هوش مصنوعی: چون آن شکرِ لبش را چشیدم، دلم از کمالِ لطفِ او پنداشت که گویی پادشاهیِ همهٔ جهان به دستم آمده است.
هوش مصنوعی: فرید (عطار) از این پس هرچند جفای بسیاری از او ببرد و او هرچه ستم کند، من از وفاداری به او دست برنمیدارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دوش چه خوردهای بگو ای بت همچو شکرم
تا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورم
ای که ابیت گفتهای هر شب عند ربکم
شرح بده از آن ابا بیشتر ای پیمبرم
گر تو ز من نهان کنی شعشعه جمال تو
[...]
آه که شد شکسته دل خسته جگر برادرم
با لب خشک و چشم تر غرقه به خون برادرم
هر مژه زین مشاهدت تیر صفت به دیدگان
با همه سست گوهری سخت نشسته تا پرم
عرش فتاده بر زمین یا تن تو به خاک بر
[...]
آه که شد برادرم غرقه به خون برابرم
خاک عجب مصیبتی ریخت زمانه برسرم
کاش از این خبر صبا قصه برد به مادرم
کشته برادر از جفا گشته اسیر خواهرم
بیار، می بریز، هی سبوسبو به ساغرم
نظاره کن به باطن و مبین به زهد ظاهرم
زخیل عاشقان اگر، نه برترم نه کمترم
اگر، که نیست باورت بگو که تا درآورم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.