گنج دزدیده ز جایی پی برم
گر به کوی دلربایی پی برم
جان برافشانم چو پروانه ز شوق
گر به قرب جانفزایی پی برم
عشق دریایی است من در قعر او
غرقه‌ام تا آشنایی پی برم
چون کسی بر آب دریا پی نبرد
من چه سان نه سر نه پایی پی برم
چرخ چندین گشت و بر جای خوداست
من چگونه ره به جایی پی برم
راضیم گر من درین راه عظیم
تا ابد بر یک درایی پی برم
سر دراندازم ز شادی همچو نون
گر به میم مرحبایی پی برم
نیست ممکن کاب حیوان قطره‌ای
خاصه در تاریکنایی پی برم
چون مجاز افتاده‌ام نادر بود
کز حقیقت ماجرایی پی برم
می‌روم گمراه نه دین و نه دل
تا نسیم رهنمایی پی برم
چون نهان است آنکه صد بارم بکشت
از کجا من خونبهایی پی برم
پست میرم عاقبت در چاه بعد
گرچه هر دم ماورایی پی برم
چون ندارد منتها پیشان عشق
پس چگونه منتهایی پی برم
چون بقای این جهان عین فناست
بو که زان عالم بقایی پی برم
ور ز پیشانم بقایی روی نیست
بو که در پایان فنایی پی برم
مصر جامع پی نبردی ای فرید
خوشدلم گر روستایی پی برم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جست‌وجوی عشق و حقیقت پرداخته و احساسات عمیق خود را در این مسیر بیان می‌کند. او خود را در عمق عشق می‌بیند و حاضر است جانش را فدای آن کند. زندگی را پر از تردید و سرگشتگی توصیف می‌کند و می‌گوید که حتی در تاریکی‌ها نیز به دنبال راهی است. شاعر معتقد است که عشق بی‌پایان است و نمی‌تواند به یک نقطه‌ی مشخص برسد. او در تجربه‌ی وجودی خود با تضاد بین فنا و بقا دست و پنجه نرم می‌کند و در نهایت به دنبال راهی برای پیوند با حقیقت می‌باشد.
هوش مصنوعی: اگر بتوانم گنجینه‌ای را که دزدیده شده است پیدا کنم، هرگز از جایی که دل‌ربا و دلکش است، دور نخواهم شد.
هوش مصنوعی: اگر به نزدیک محبوبی برسم که جان آدمی را فزونی می‌بخشد، به خاطر شوق و عشق، مانند پروانه جانم را فدای او می‌کنم.
هوش مصنوعی: عشق مثل دریایی عمیق و وسیع است و من در عمق آن غرق شده‌ام تا زمانی که با محبت و ارتباطی آشنا شوم.
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند بر سطح آب دریا راه برود، من چگونه می‌توانم بدون سر و پا به جایی برسم یا متوجه چیزی شوم؟
هوش مصنوعی: چرخ زمان به دور خود می‌چرخد و ثابت مانده است، من چگونه می‌توانم راهی به مقصدی پیدا کنم؟
هوش مصنوعی: من راضی هستم که تا ابد در این مسیر بزرگ و مهم، فقط بر یک در باقی بمانم و ادامه دهم.
هوش مصنوعی: اگر به محبت علی (ع) که به او میم مرحبا گفته شده، راهی پیدا کنم، به اندازهٔ شادی از سر در می‌آورم که مانند نون، سرما را از شادی سر می‌دهم.
هوش مصنوعی: در تاریکی نمی‌توانم به دنبال نوری بگردم که خاص باشد، همان‌طور که اگر به‌دنبال یک قطره آب در طبیعت حیات وحش باشم، ممکن نیست.
هوش مصنوعی: وقتی در دنیای ظاهری و فریبنده (مجاز) افتاده‌ام، بسیار نادر است که بتوانم ماجرایی از حقیقت را دنبال کنم.
هوش مصنوعی: من در راهی بی‌هدف و سرگردان می‌روم و نه به دین توجهی دارم و نه به دل خود، تا اینکه نسیمی بیاید و مرا راهنمایی کند.
هوش مصنوعی: اگرچه آن کسی که بارها مرا کشته و به من آسیب زده، پنهان و دور است، اما من چگونه می‌توانم از جایی که او خونبهای من را می‌گیرد، اطلاعاتی به دست آورم؟
هوش مصنوعی: عاقبت به جایی می‌روم که به سختی قابل تصور است، حتی اگر در هر لحظه در جستجوی چیزهای فراتر از این دنیا باشم.
هوش مصنوعی: اگر عشق انتهایی نداشته باشد، چگونه می‌توانم به نهایتی برای آن برسید؟
هوش مصنوعی: چون بقای این دنیا چیزی جز فنا نیست، چگونه می‌توانم در جستجوی بقا از آن عالم باشم؟
هوش مصنوعی: اگر بر پیشانی من نشانی از ماندگاری نیست، پس در پایان عمر نیز اثری از بقایم نخواهد بود.
هوش مصنوعی: فرید (شخصیتی دلپسند یا محبوب) وقتی به جمع نیکان و خوبان می‌پیوندی، خوشحال می‌شوم که خودم را به روستایی (جای امن و آرام) برسانم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.