چه سازی سرای و چه گویی سرود
فروشو بدین خاک تیره فرود
یقین‌دان که همچون تو بسیار کس
فکندست در چرخ چرخ کبود
چه برخیزد از خود و آهن تو را
چو سر آهنین نیست در زیر خود
اگر جامهٔ عمر تو زآهن است
اجل بگسلد از همش تار و پود
اگر سر کشی زین پل هفت طاق
سر و سنگ ماننده آب رود
ز سرگشتگی زیر چوگان چرخ
چو گویی ندانی فراز از فرود
چو دور سپهرت نخواهد گذاشت
ز دور سپهری چه نالی چو رود
رفیقان هم‌راز را کن وداع
عزیزان همدرد را کن درود
درخت بتر بودن از بن بکن
ز شاخ بهی کن کلوخ آمرود
مکن همچو عطار عمر عزیز
همه ضایع اندر سرای و سرود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل، به انسان هشدار می‌دهد که در دنیای فانی، نهایت زندگی به زوال و مرگ ختم می‌شود. او از بی‌فایدگی زندگی و زودگذری عمر می‌گوید و تأکید دارد که هر چه به دنیا وابسته است، به سرانجامی ناپایدار خواهد رسید. در این مسیر، او از انسان می‌خواهد که به شناخت عمیق‌تری از زندگی و ارزش‌های حقیقی نائل آید و از وابستگی‌های مادی دوری کند. در نهایت، عطار به دوستان و رفیقان خود توصیه می‌کند که باید از این دنیا وداع کرده و زندگی را با توجه به حقیقت و معنی عمیق‌تر آن بگذرانند.
هوش مصنوعی: چه سازی (چه ساز زدی؟) در این دنیا و چه سخنی (چه نغمه‌ای) می‌گویی، که به این خاک تیره و بی‌فایده بیفتی؟
هوش مصنوعی: بدان که خیلی‌ها مانند تو در گردش این آسمان تیره و مکانی که به آن چرخ کبود می‌گویند، سقوط کرده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر خودت هم از وضعیت و حال خود بیدار شوی، مانند آهنی نیستی که بتوانی به راحتی بر خود بایستی، زیرا strength و استحکام تو به جنس و ماهیتت وابسته است.
هوش مصنوعی: اگر عمر تو همانند جامه‌ای از آهن است، مرگ نمی‌تواند آن را از هم بگسلد و پاره کند.
هوش مصنوعی: اگر از این پل هفت طاق عبور کنی، مثل سر و سنگی که در آب رود دیده می‌شود، در واقع نشان‌دهندهٔ تلاطم و چالش‌هایی است که با آن روبرو می‌شوی.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حالتی از گیجی و سردرگمی اشاره دارد که مانند زیر ضربهٔ چرخ بازی زندگی است؛ به طوریکه انسان در آن نمی‌تواند تفاوت بین اوج و سقوط را تشخیص دهد.
هوش مصنوعی: چون آسمان دور تو نمی‌گذارد، از دور آسمان چه فایده‌ای دارد که مانند رود، ناله و شکایت کنی؟
هوش مصنوعی: با دوستانی که همدل و رازدار هستند وداع کن و به عزیزان و همدردانت سلام بفرست.
هوش مصنوعی: درختی بدتر از درختی که به آن چسبیده‌ای را از ریشه بکن و به شاخ خوبش بپیوند. اگر هم در این کار حسرتی احساس می‌کنی، اشکالی ندارد، با کفش سنگین آن را به دور بینداز.
هوش مصنوعی: عطر، ای کسی که عمر باارزش خود را هدر می‌دهی، مانند من عمل نکن و زندگی‌ات را بی‌فایده در سرگرمی و آواز سپری نکن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خِرَد را وُ جان را که یارَد سُتود
وَ گَر مَن سِتایم که یارَد شُنود
ابا این همه ضعف و پیری که بود
همی فر و زور جوانی نمود
ز یزدان و از ما هزاران درود
مر او را و یارانش را برفزود
وُجودی اَنْاَغیبَ عَنِ الْوجودِ
بِما یَبْدوُ عَلیَّ مِنَ الشُّهودِ
بدین پایه اندر کنون هر چه بود
ترا در بدر باز خواهم نمود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.