چون شراب عشق در دل کار کرد
دل ز مستی بیخودی بسیار کرد
شورشی اندر نهاد دل فتاد
دل در آن شورش هوای یار کرد
جامهٔ دریوزه بر آتش نهاد
خرقهٔ پیروزه را زنار کرد
هم ز فقر خویشتن بیزار شد
هم ز زهد خویش استغفار کرد
نیکوییهائی که در اسلام یافت
بر سر جمع مغان ایثار کرد
از پی یک قطره درد درد دوست
روی اندر گوشهٔ خمار کرد
چون ببست از هر دو عالم دیده را
در میان بیخودی دیدار کرد
هستی خود زیر پای آورد پست
وز بلندی دست در اسرار کرد
آنچه یافت از یاری عطار یافت
وآنچه کرد از همت عطار کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شور و شوق عاشقانه سخن میگوید که عشق در دلش دگرگونی و مستی ایجاد کرده است. دل او در جستجوی معشوق، بیخود و شوریده میشود و از فقر و زهد گذشته، به یاری نیکیها و ارزشهای معنوی میپردازد. او خود را فروتن کرده و در عالم عشق به مقامهای بالایی دست مییابد. عطار، به عنوان راهنما و معلم، در این مسیر به او یاری داده و الهامبخش اوست. شاعر در نهایت به درک عمیقتری از عشق و هستی میرسد.
هوش مصنوعی: زمانی که عشق به مانند شراب در دل اثر میگذارد، دل به قدری شگفتزده و بیخود میشود که احوال عجیبی پیدا میکند.
هوش مصنوعی: انقلاب و آشفتگی در دل ایجاد شد، و دل در این بیقراری به یاد و آرزوی یار افتاد.
هوش مصنوعی: دل، در شورش عاشقانهاش، جامهٔ دریده و پاره را بر آتش میگذارد و لباس شیک و زیبا را به دور میریزد.
هوش مصنوعی: او از فقر خود بیزار و ناخرسند شد و همچنین از زهد و پارسایی خود نیز طلب بخشش کرد.
هوش مصنوعی: نیکیها و خوبیهایی که در دین اسلام وجود دارد، در مجمع مغان (درویشان یا پیروان یکی از ادیان باستانی) نثار شد و به دیگران بخشیده شد.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن یک لحظهای از درد و رنج عشق، دوست (که اشاره به معشوق دارد) در گوشهٔ میخانه به حالت خمار (مست) نشسته است.
هوش مصنوعی: وقتی که چشمش را از هر دو دنیا بست، در حال غفلت و بی خودی، به دیدار عشق رفت.
هوش مصنوعی: انسان وجود خود را نادیده گرفت و در کنار بالا و پایین زندگی، به درک و فهم رازهای هستی پرداخت.
هوش مصنوعی: آنچه (شخصی) بهدست آورده، بهخاطر یاری عطار است و آنچه (او) انجام داده، به همت عطار میباشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از فراوانی، که خشکا مار کرد
زن نهان مر مرد را بیدار کرد
شوق او در جان ایشان کار کرد
هر یکی بی صبری بسیار کرد
هر کسی بر قوم خود ایثار کرد
کاغه پندارد که او خود کار کرد
از پی کار پسر ایثار کرد
تا پدر بر عقد دخت اقرار کرد
صنع او چون لطف خود اظهار کرد
آب و گل را قابل دیدار کرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.