به تیغم گرنمائی سینه صد چاک
فوادی یبتغیک القلب یهواک
تو هرگز گر نمیآری ز من یاد
فانی طول عمری است انساک
ز سر تا پا همه حسن و ملاحت
تعالی من بهذا الحسن سواک
ترا سرو چمن گفتن زهی ظلم
ومابدر الدیاجی منک حاشاک
شکفت از طلعتت ما را بهاری
و صبح طالع لی من محیاک
سرت را از وفاداری که پیچید
بقتلی من بغیر الذنب اوصاک
بکویت راه پیمودن که یابد
بباب القصر اذ کثرت قتلاک
نیائی ساعتی ما را ببالین
وانت الساعة ایان مرساک
عزیزا مصر جان جای تو باشد
فما الباسآء ما اکرمت مثواک
همی گوید مدام اسرار نومید
متی تدنوا وانی این القاک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ملمع است و مصراع دوم هر بیت به عربی سروده شده است. عاشق وفاداری خود را حتی در برابر ستم و فراموشی یار اعلام میکند و زیبایی او را برتر از سرو و ماه میداند. سپس از بیوفایی و کشتن بیگناه عاشقان گله میکند و با اشاره به «ساعت» قیامت و داستان یوسف، دیرآمدن یار را وصف میکند. در پایان «اسرار» ناامید از زمان و جای دیدار یار میپرسد.
هوش مصنوعی: اگر با شمشیر سینهام را صدپاره کنی، باز هم دلم تو را میجوید و به تو عشق میورزد.
هوش مصنوعی: اگر تو هرگز از من یاد نکنی، من تا پایان عمر تو را فراموش نمیکنم.
هوش مصنوعی: تو از سر تا پا سراسر زیبایی و نمکینی هستی؛ بزرگ و برتر است آن کسی که تو را با چنین زیبایی آفریده است.
هوش مصنوعی: تو را به سرو باغ تشبیه کردن ستمی بزرگ است؛ ماه تمام شبهای تاریک هم به پای تو نمیرسد و تو برتر از چنین تشبیهی هستی.
هوش مصنوعی: از دیدار چهرهٔ تو بهاری برای ما شکفت و از رخسار تو برای من صبحی دمید.
هوش مصنوعی: چه کسی تو را از وفاداری رویگردان کرد و چه کسی به تو سفارش کرد که مرا بیگناه بکشی؟
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند به کوی تو راه یابد، در حالی که بر در کاخ تو کشتگانت بسیارند و راه را بستهاند؟
هوش مصنوعی: ساعتی بر بالین ما نمیآیی؛ تو خود همان «ساعت» موعودی که پرسیده میشود کی فرا میرسد. شاعر با اشاره به آیهٔ قرآنی دربارهٔ قیامت، بر دیرآمدن و نامعلوم بودن آمدن یار بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: ای عزیز، جایگاه تو مصرِ جان است؛ پس چه سختی و رنجی در کار است؟ من جایگاه تو را گرامی داشتهام. در این بیت به داستان یوسف و عزیز مصر اشاره شده است.
هوش مصنوعی: اسرار ناامید پیوسته میگوید: کی نزدیک میشوی و کجا و چگونه میتوانم تو را دیدار کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدو داده است ایزد گوهر پاک
که نز بادست و نز آبست نز خاک
به جستوجوی او بر بام افلاک
دریده وهم را نعلینِ ادراک
زهی سلطان دارالملک افلاک
زهی تخت تو عرش و تاج لولاک
مجره زان پدید آمد که یک شب
فلک از دست قدرت جامه زد چاک
قزح زان آشکارا شد که یک روز
[...]
نهد در صبح مهری کاندر افلاک
به رسم عاشقان دامن کند چاک
چه نسبت خاک را با عالمِ پاک
که ادراک است عجز از درکِ ادراک
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.