ای پرتو جمال تو نورالیقین ما
گیسوی عنبرین تو حبل المتین ما
افسون غمزه تو دلم را ز ره ببرد
چشمت برهزنی شده سحر مبین ما
ز ابرو و غمزه چشم تو چون ترک فتنه جو
تیر و کمان گرفته بود در کمین ما
جانا ز زلف سرکش خونریز بازجو
کز بهر چیست بسته میانرا به کین ما
دست قضا ز آتش شوقت کشیده بود
روز الست داغ چنین برجبین ما
با عاشقان ز مذهب و زهد و ورع مگو
رندی و عشق ورزی و مستیست دین ما
خو کن بدرد عشق و غم او اسیریا
شادی مجو و عیش ز جان حزین ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه خطاب به معشوق است و زیبایی و گیسوی او را نور یقین و ریسمان نجات عاشق میداند. سپس چشم و ابرو و زلف معشوق را به راهزن و جادوگر و ترک کمینکرده تشبیه میکند که دل عاشق را میربایند. شاعر داغ عشق را سرنوشتی ازلی از روز الست میشمارد و زهد و پارسایی ظاهری را در برابر دین رندی و عشق کنار میگذارد. در پایان، اسیری به خود میگوید که به غم عشق خو کند و از جان اندوهگین شادی نخواهد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که پرتو زیباییات برای ما نور یقین است و گیسوی خوشبوی تو ریسمان استوار ماست که به آن چنگ میزنیم. «حبلالمتین» اشاره به ریسمان محکم الهی در قرآن است.
هوش مصنوعی: افسون نگاه و کرشمهٔ تو دل مرا از راه به در برد؛ چشم تو به راهزنی پرداخته و جادوی آشکار ما شده است. «سحر مبین» تعبیری قرآنی است.
هوش مصنوعی: چشم تو مانند ترکی فتنهانگیز، از ابرو کمان و از غمزه تیر برگرفته و در کمین ما نشسته است.
هوش مصنوعی: ای جان، از زلف سرکش و خونریزت بپرس که برای چه کمر به کینهٔ ما بسته است.
هوش مصنوعی: دست تقدیر در روز الست، یعنی روز پیمان ازلی، با آتش شوق تو چنین داغی بر پیشانی ما نهاده بود؛ یعنی عشق تو سرنوشت ازلی ماست.
هوش مصنوعی: با عاشقان از مذهب و زهد و پرهیزگاری سخن مگو؛ دین ما رندی و عشقورزی و مستی است.
هوش مصنوعی: ای اسیری، به درد عشق و غم او خو بگیر و از جان اندوهگین ما شادی و خوشی مخواه.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روز و شب خیال رخت همنشین ما
جاوید باد عشق جمالت قرین ما
آن دم که بود نقش وجودم عدم هنوز
مهر تو بود مونس جان حزین ما
ما سجده پیش قبله روی تو می کنیم
[...]
از بس سترد گرد ملال از جبین ما
در زیر خاک ماند چو دام آستین ما
چشم ستاره جوهر آزار ما نداشت
روزی که بود باده لعلی نگین ما
از اضطراب ما دل سنگ آب می شود
[...]
پر تشنه است حرص فضولیکمین ما
یارب عرق به خاک نریزد جبین ما
آه از حلاوت سخن وخلق بیتمیز
آتش به خانهٔ که زند انگبین ما
عمریست با خیالگر و تاز پهلویم
[...]
برد آرزو خرمن ما خوشه چین ما
از دست نارسا ننمود آستین ما
آیینهٔ نمونهٔ تمثال حیرتیم
چون آب موج خیز نباشد جبین ما
از شکر و صبر ذائقهٔ ما گرفته حظ
[...]
ذیل طلب نیافته دست یقین ما
بگرفت دست عشق سر آستین ما
شد آستین عشق بدامان معرفت
پیوسته از تحقق حق الیقین ما
از معرفت کشید بسر منزل فنا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.