دست گفتیم بران زلف چلیپا نزنیم
بر سر عقل دگر رشته سودا نزنیم
لن ترانی است جواب ارنی چون موسی
ما زدیدار دگر لاف تمنا نزنیم
طوطیان خط سبز تو بلب کرده هجوم
تکیه آن به که بر آن لعل شکرخا نزنیم
ما که داریم بسی کوکب رخشان از اشک
طعنه شب نیست که بر عقد ثریا نزنیم
چون بود ناوک آهی بکمان از چه دلا
تیر بر بند کمر ترکش جوزا نزنیم
لیک هر جا که فروزان شود آنشمع جمال
نتوانیم چو پروانه پری تا نزنیم
عهد بستیم بمیخانه در مجلس انس
بی لب لعل بتان ساغر و صهبا نزنیم
ما که هندوی رخ آن بت خورشید وشیم
بهتر آنست که خود طعنه بحربا نزنیم
همه جا ساحت طور است زعکس رخ دوست
خویش را بر شرر سینه سینا نزنیم
سحر طور علی وادی ایمن نجف است
از چه آشفته بجان خیمه در آنجا نزنیم
تا که درویش ثناگستر حیدر شده ایم
جز به دامان علی دست تولا نزنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست از توبه از عشق زمینی و نومیدی از دیدار سخن میگوید و ماجرای موسی و «لن ترانی» را یاد میکند. سپس اعتراف میکند که با دیدن شمع جمال، چون پروانه بیاختیار است. در پایان، جلوهگاه حقیقی را نجف میداند که وادی ایمن و طور تجلی است و خود را درویش ستایشگر علی میخواند که جز به دامن او دست ارادت نمیزند.
هوش مصنوعی: با خود گفتیم که دیگر دست به آن زلف پیچدرپیچ و صلیبمانند نزنیم و بار دیگر رشتهٔ عشق و جنون را بر سر عقل نبندیم.
هوش مصنوعی: همانگونه که پاسخ «ارنی» (خود را به من بنما) موسی «لن ترانی» (هرگز مرا نخواهی دید) بود، ما نیز دیگر ادعای آرزوی دیدار نمیکنیم.
هوش مصنوعی: خط سبز تازهرسته چون طوطیانی بر گرد لب تو هجوم آوردهاند، پس بهتر است ما بر آن لب سرخ شیرینسخن تکیه و چشمداشتی نداشته باشیم.
هوش مصنوعی: ما که از اشک خود ستارگان درخشان فراوانی داریم، عجیب نیست که بر گردنبند ثریا و ستارگان شب طعنه بزنیم و آن را کم بشماریم.
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی تیر آه در کمان ماست، چرا تیر بر بند کمر و ترکش صورت فلکی جوزا نزنیم؟ یعنی آه ما تا آسمان میرسد و بر فلک چیره است.
هوش مصنوعی: اما با همهٔ این عهدها، هر جا که آن شمع زیبایی برافروخته شود، نمیتوانیم مانند پروانه پر نزنیم و به سویش نشتابیم.
هوش مصنوعی: در میخانه و در مجلس انس پیمان بستیم که بی لب سرخ زیبارویان جام و شراب ننوشیم.
هوش مصنوعی: ما که بندهٔ سیاه و پرستندهٔ روی آن معشوق خورشیدسیما هستیم، بهتر است بر حربا (آفتابپرست) طعنه نزنیم، زیرا خود مانند او شیفتهٔ خورشیدیم.
هوش مصنوعی: از پرتو روی دوست همه جا مانند کوه طور جلوهگاه اوست، پس لازم نیست خود را به آتش سینای طور برسانیم و در آن بسوزیم.
هوش مصنوعی: سرزمین نجف که جایگاه علی است، همان وادی ایمن و طور تجلی است؛ ای آشفته، چرا با جان و دل در آنجا خیمه نزنیم و ساکن نشویم؟
هوش مصنوعی: از وقتی که درویش ستایشگر حیدر شدهایم، جز به دامن علی دست ارادت و دوستی نمیزنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.