آندم که زنم از عشق فرخنده دمی باشد
در دادن سر ما را ثابت قدمی باشد
شایسته درویشان افتاده ملامتها
خاصه که دل درویش با محتشمی باشد
نه بتکده تنها شد جای صنم چینی
مقبل بود آن کعبه کاو را صنمی باشد
چشم تو خطا نبود گر میرمد از زلفت
آهوی خطائی را از دام رمی باشد
در ملک وجودت نیست راهی بسوی کعبه
خوش آنکه بفرمانش ملک عدمی باشد
زیر علم حیدر بردیم پناه آری
هر کس بتمنائی زیر علمی باشد
شاید که زند آبی بر آتش دل گاهی
چون دیده عاشق را پیوسته نمی باشد
فرخنده سری باید شایسته سودایت
خرسند دلی کاو را از عشق غمی باشد
زخمه خورد از مژگان مسکین دل آشفته
چون بربطش از ناله تا زیر و بمی باشد
حاشا که هلد افغان تا میزندش چوگان
دانی که دهل یکدم خاموش نمیباشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه از پایداری در عشق و سرفرازی به فدا کردن سر سخن میگوید. شاعر در میانهٔ غزل از گذشتن از هستی برای رسیدن به کعبهٔ مقصود و از پناه بردن به پرچم حضرت علی یاد میکند. در پایان، دل زخمخوردهٔ عاشق را به بربطی که زخمه میخورد و دهلی که با هر ضربهٔ چوگان فریاد میکند مانند میکند، یعنی ناله از دل عاشق جدا نمیشود.
هوش مصنوعی: هر لحظهای که در آن از عشق دم بزنم، لحظهای مبارک است. ما در راه فدا کردن سر خود پایدار و استواریم.
هوش مصنوعی: درویشانِ افتاده و خاکسار سزاوار سرزنشاند، بهویژه وقتی دل درویش به بزرگی و صاحبجاهی بسته باشد. یعنی عشقِ گدا به محبوبی بلندمرتبه ملامت به همراه دارد.
هوش مصنوعی: جای بتِ زیبای چینی تنها بتخانه نیست. آن کعبهای خوشبخت است که در آن نیز بتی باشد. یعنی محبوب زیبا در حرم هم جای دارد و کعبهٔ دل با حضور او سعادتمند میشود.
هوش مصنوعی: اگر چشم تو از زلفت میرمد، خطا نکرده است، زیرا آهوی سرزمین خطا طبعاً از دام گریزان است. چشم به آهو و زلف به دام مانند شده و میان «خطا» به معنای اشتباه و «خطا» نام سرزمین ایهام هست.
هوش مصنوعی: تا در قلمرو هستی و خودبینیِ خودت باشی، به کعبهٔ مقصود راهی نداری. خوشا کسی که سرزمین نیستی و فنا به فرمان اوست.
هوش مصنوعی: ما به زیر پرچم حضرت علی پناه بردیم. آری، هر کسی به امید و آرزویی زیر پرچمی گرد میآید.
هوش مصنوعی: شاید گاهی اشک بر آتش دل آبی بزند و آن را فرو بنشاند، چون چشم عاشق همیشه نمناک است.
هوش مصنوعی: شایستهٔ عشق و شیدایی تو سری مبارک و سعادتمند است، و دلی که از غمِ عشق شاد و خرسند باشد.
هوش مصنوعی: دل بیچارهٔ آشفته از مژگان تو زخم میخورد، همانطور که بربط با زخمه نواخته میشود. از همین رو از نالههای او صدای زیر و بم برمیخیزد.
هوش مصنوعی: هرگز چنین نیست که تا وقتی چوگان بر او میزنی، دل از فریاد دست بکشد. میدانی که دهل تا ضربه میخورد، لحظهای خاموش نمیماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در پای تو افتادن شایسته دمی باشد
ترک سر خود گفتن زیبا قدمی باشد
بسیار زبونیها بر خویش روا دارد
درویش که بازارش با محتشمی باشد
زین سان که وجود توست ای صورت روحانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.