آن لعل شکربار که صد بار نمک داشت
بر قلب حریفان زخط سبز محک داشت
گر بود نمکزار چرا قند و شکر ریخت
گر تنک شکر بود زچه شور نمک داشت
در مسئله جزء دهانت سخنی گفت
کاورد یقین هر که در این مسئله شک داشت
این سرو خرامان نشنیدم زچمن خاست
وین ماه سخن گوی ندیدم که فلک داشت
لعل تو نگین جم و خط بال فرشته
جا اهرهن جادو بر بال ملک داشت
بیگلشن رویت شب دوشین بگلستان
جا مردم چشمم همه بر خار و خسک داشت
با ترک نگاه تو نتابد دل مسکین
دل یکتن و او لشکر ترکان بکمک داشت
ناچار گریزم به پناه شه مردان
حیدر که ازو بیم سماتا بسمک داشت
آشفته از آن غمزه جادو نبرد جان
کاو راست بسی لشکر و این عجر زیک داشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌ها و ویژگی‌های محبوب خود می‌پردازد و از تأثیر عمیق عشق بر قلب انسان‌ها سخن می‌گوید. او از لعل و شکر به عنوان نمادهایی از شیرینی و زیبایی استفاده کرده و به غمزه‌های جادویی محبوبش اشاره می‌کند که دل‌ها را اسیر خود می‌کند. در ادامه، او به شخصیت‌های قهرمان مانند حیدر و مهر و وفاداری اشاره می‌کند و همچنین از درد دل و غمی که در اثر علاقه به محبوب به سراغش آمده، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به تمایل خود برای پناه آوردن به افرادی شجاع و نیکوکار اشاره می‌کند که او را در دریای عشق راهنمایی می‌کنند.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که با لبخند و魅力اش ویرانی و درد را در دل دیگران ایجاد می‌کند. آن شخص همانند یک جواهر با طعمی شیرین و خوشایند، در عین حال اثرات عمیقی بر دل‌های عاشقانش می‌گذارد. خط سبز می‌تواند نمادی از عشق و احساسات باشد که باعث می‌شود دیگران به شدت تحت تأثیر قرار بگیرند.
هوش مصنوعی: اگر نمکزار (زمینی پر از نمک) وجود داشت، چرا شکر و قند در آن می‌ریختند؟ اگر هم شکر کم بود، پس چرا نمک آنقدر شور و تند بود؟
هوش مصنوعی: در مورد این موضوع، صحبت از حقیقتی است که می‌گوید هر کس در این باره تردید داشته باشد، باید بداند که حقیقت کاملاً روشن و مشخص است.
هوش مصنوعی: این سرو زیبا را از چمن ندیدم که برخیزد و این ماه گفتار را هم ندیدم که در آسمان وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و ارزش فرد مورد نظر اشاره دارد. لعل به رنگ قرمز الماس و نگین نشان‌دهنده‌ی ارزشی است که شخص مورد نظر دارد. جمشید، شاه اسطوره‌ای ایران، به خاطر جواهراتش معروف است و بال فرشته نماد تقدس و زیبایی است. در اینجا، زیبایی و ارزش فرد با چیزی تشبیه شده که حتی از جواهرات و موجودات مقدس نیز فراتر است. به نوعی روح و جادو را نیز در این توصیف به کار برده که به ویژگی‌های خاص و توانایی‌های ملکوتی فرد اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در شب گذشته، به خاطر زیبایی تو، عالم برایم به شکل باغی پر از گل درآمد، اما چشمم به خارها و علف‌های بی‌ارزش بود.
هوش مصنوعی: دل بیچاره من بدون نگاه تو نتواند تاب بیاورد، زیرا تو تنها نیستی و لشکری از حامیان و یاران داری.
هوش مصنوعی: من ناچار به پناه کسانی می‌روم که همچون حیدر، مردان بزرگ و شجاعی هستند؛ چرا که از خطرات و مصائب می‌ترسم و به آنها پناه می‌برم.
هوش مصنوعی: آدمی در برابر آن نگاه فریبنده و جادویی دچار آشفتگی می‌شود؛ او طاقت این همه لشکر و نیروی چشم را ندارد، چرا که این حسرت، از قبل در دلش وجود داشته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.