تو که از جهان و اهلش همه احتراز داری
بکف آر زاد راهی که ره دراز داری
بمحب دوست دشمن شدن این خلاف باشد
زچه از رقیب پیوسته تو احتراز داری
بگذار نقش اغیار و بکعبه شو مسافر
تو که بت در آستینی چه سر حجاز داری
نخری بهیچ قیمت بود ار هزار یوسف
تو که چون سبکتکین چشم سوی ایاز داری
همه پیرو هوائی و بخویش عشق بستی
نبود چو قبله کعبه تو کجا نماز داری
نه که بلبل است ای گل بگشای گوشی اندک
که هزار مرغ در باغ ترانه ساز داری
تو چه یوسفی خدا را که سفر بمصر کردی
که هزار چشم یعقوب براه باز داری
تو که آدمی بصورت نبود چو داغ عشقت
نتوان زجانور گفت تو امتیاز داری
بحریم کعبه یکعمر مجاورت نباشد
چو شبی بخلوت دوست دری فراز داری
شب وصل دوست آشفته مگو حدیث هجران
که تو راست عمر کوتاه و سخن دراز داری
سر بی نیازی ار هست زخلق روزگارت
بدر علی همان به که رخ از نیاز داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل خطاب به کسی است که مدعی دوری از دنیا و اهل آن است، اما هنوز بت هوس در آستین دارد. شاعر میگوید زیارت و نماز بیدل پاک و بیعشق ارزشی ندارد، یک شب خلوت با دوست از یک عمر مجاورت کعبه برتر است و آدمی بیداغ عشق از جانور برتر نیست. در میانه، معشوق را به یوسف و گلی تشبیه میکند که عاشقان بسیار در انتظارش هستند. در پایان، راه بینیازی از خلق را نیاز بردن به درگاه علی میداند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از دنیا و مردم آن یکسره دوری میکنی، توشهای برای سفر فراهم کن، زیرا راهی طولانی در پیش داری.
هوش مصنوعی: دشمنی با کسی که دوستدار معشوق است کاری نادرست است؛ پس چرا همیشه از رقیب، که او نیز عاشق همان معشوق است، دوری میکنی؟
هوش مصنوعی: نقش و یاد دیگران را کنار بگذار و رهسپار کعبه شو؛ تو که بتی در آستین پنهان داری، چه شوقی به حجاز و زیارت داری؟ یعنی تا دل از غیر خدا پاک نشود، سفر حج بیحاصل است.
هوش مصنوعی: تو که مانند سبکتکین چشم به ایاز دوختهای، اگر هزار یوسف هم باشد، به هیچ بهایی آنها را نمیخری؛ یعنی دلبستهٔ یک محبوبی و به زیبایان دیگر اعتنا نداری.
هوش مصنوعی: همهتان پیرو هوای نفس هستید و عشق را به خودتان بستهاید؛ وقتی قبلهٔ تو کعبه نیست، نمازت را رو به کجا میخوانی؟
هوش مصنوعی: ای گل، تنها یک بلبل عاشق تو نیست؛ کمی گوش بگشا که هزاران پرنده در باغ برایت آواز میخوانند.
هوش مصنوعی: تو را به خدا، تو چه یوسفی هستی که به مصر سفر کردهای و هزاران چشم یعقوبوار را در انتظار، به راه دوخته نگه داشتهای؟
هوش مصنوعی: تو که تنها در ظاهر انسانی، اگر داغ عشق بر دل نداشته باشی، نمیتوان گفت که بر جانوران برتری داری.
هوش مصنوعی: یک عمر مجاور بودن در حرم کعبه به اندازهٔ یک شب نمیارزد که در خلوت با دوست، در را به روی دیگران ببندی.
هوش مصنوعی: ای آشفته، در شب وصال دوست از جدایی سخن مگو، زیرا عمر این شب کوتاه است و سخن تو دراز.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از مردم روزگار بینیاز باشی، بهتر است چهرهٔ نیاز را بر درگاه علی بگذاری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.