رشته ها بر گردنم ای زلف یار آویختی
فتنه کردی ای نگاه مست خونم ریختی
منتی بر گردنم داری تو ای زلف دو تا
کز همه زنجیر مویان رشته ام بگسیختی
میبری نام رقیبان بر لب شیرین چرا
زهر با قند مکرر از چه رو آمیختی
شاید از جادوئی ضحاک آسا دم زنم
تا تو ای مار سیه بر گردنم آویختی
گر نبودت در کمین آن آهوان شیر گیر
از چه آشفته به چین زلف او بگریختی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بازی زیبای زلف یار اشاره دارد که همچون رشتهای بر گردن او آویخته شده و به فتنه و کشتن او میانجامد. او از نگاه مست یار میگوید که خونش را میریزد و به نوعی به زنجیر موی او وصل است. شاعر از یار میپرسد چرا نام رقیبان را بر زبان میآورد و حس تنهایی و آزار را بیان میکند. او به تفکر درباره جادو و فریبکاری میپردازد و در نهایت، به اشتیاق خود برای یار و اثر زلف او بر روح و روانش میپردازد.
هوش مصنوعی: ای زلف یار، رشتهها را بر گردنم انداختی و با این کار دلم را تسخیر کردی. با نگاه مستت، خونم را به ناحق بر زمین ریختی.
هوش مصنوعی: تو ای موی خوشی که به دو بخش تقسیم شدهای، بر من منت داری. زیرا به خاطر زیباییات، همه زنجیرها و وابستگیهایم را شکستی و آزاد کردی.
هوش مصنوعی: چرا نام رقبایت را با کلمات شیرین بر زبان میآوری؟ مگر چرا زهر را با قند بارها مخلوط کردهای؟
هوش مصنوعی: شاید من هم مانند ضحاک از قدرتی جادویی بهره ببرم، تا تو که مانند ماری سیاه بر گردنم افتادهای، رهایم کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو در کمین آن آهوان نر نبودی، پس چرا با این حال از چیدمان زلف او گریختی و آشفته شدی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در شرابم چیز دیگر ریختی درریختی
باده تنها نیست این آمیختی آمیختی
بار دیگر توبهها را سوختی درسوختی
بار دیگر فتنه را انگیختی انگیختی
چون بدیدم در سرم سودای تو سودای تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.