ای سر از کبر بر فلک برده
گشته گردان چو انجم فلکی
به عقابی رسیده از مگسی
به سماکی رسیده از سمکی
بس بس اکنون که بیش از این نرسد
حاش لله دیو را ملکی
بر جهان خواجگی همی رانی
هنرت چه و نسبت تو به کی
نمک دیگ خواجگی جودست
نه بخیلی و خشم و بینمکی
ای که خرچنگ و خارپشتی تو
صدفی آید از تو نی فنکی
خواجه دانم که پیش جیش سخاش
موج دریا همی کند یزکی
باز اگر تو فقع خوری به مثل
چوبک کوزه فقع بمکی
از تو یک قطره خون به حیله چکد
دور از اینجا اگر ز هم بچکی
خواجه هستی چرا نیاموزی
خواجگی کردن از شهاب زکی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر تصوری از فردی مغرور و خودپسند دارد که به او تذکر میدهد که جایگاهش در زندگی واقعی با جایگاهش در خیال متفاوت است. او از این شخص میخواهد که از خودبزرگبینی دست بردارد و به محدودیتها و واقعیتهای خود توجه کند. شاعر نشان میدهد که این خودپرستی فقط به افتادن به ورطهٔ بیتوجهی و تحقیر دیگران منجر خواهد شد و در عوض، تشویق به فروتنی و هنر واقعی میکند. در نهایت، او استدلال میکند که باید از زندگی واقعی و انسانهای بزرگ الهام گرفت.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر غرور و تکبر، سرت به آسمان رفته و مانند ستارههای آسمان در حال حرکت هستی.
هوش مصنوعی: به بزرگی و مرتبهٔ یک عقاب دست یافته که از مگس در حال پرواز است، و به اعتبار و مقام سماک (پرندهای بزرگ و ارزشمند) نیز رسیده که از یک موجود کوچک و ناچیز ناشی میشود.
هوش مصنوعی: اکنون که دیگر چیزی بالاتر از این نمیرسد، به خدا قسم، دیو (شخصیت منفی) قادر به تصرف در ملک (سلطنت) نیست.
هوش مصنوعی: تو به راستی بر جهان مالکیت و خواجگی سلطنت میکنی، پس هنر تو چیست و نسبت تو با کیست؟
هوش مصنوعی: نعمت بخشش در شخصیت والای خواجگی تو مانند نمک در خوراک است و نه از بخیل بودن و خشم و بیاحساس بودن.
هوش مصنوعی: تو که مانند خرچنگ و خارپشت هستی، اما صدفی (موجودی زیبا) از تو بیرون میآید، نه فنی (کارهای) که قابل تقدیر باشد.
هوش مصنوعی: من میدانم که وقتی کسی پیش تو میآید، حتی امواج دریا هم به خاطر تو آرامش پیدا میکنند.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند چوبک، در فقر و تنگدستی شکست بخوری، پس مانند آن چوبک در کوزه فقر، دلتنگ و غمگین خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر از تو یک قطره خون به نیرنگی بچکد، دور از اینجا، اگر همدیگر را ترک کنیم.
هوش مصنوعی: چرا ای خواجه، که مقام و منزلت بالایی داری، نمیآموزی مانند شهاب زکی (که شخصیتی ارزشمند و با فهم است) چگونه به خوبی و شایستگی رفتار کنی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو در این گفت من مدار شکی
باز کن دیده بر گمار یکی
آفرینش بسی است نیست شکی
و آفریننده هست لیک یکی
در حقیقت نبوده اند یکی
یک بزاد از یقین و یک ز شکی
نتوانیم گفت و نیست شکی
شکر نعمت ز صد هزار یکی
ذات هستی و وحدت است یکی
دل دانا در این نداشت شکی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.