|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز جنس مردمان مشمار خود را
گرت یزدان زری دادست و زوری
هنر باید چه روباهی چه شیری
خرد باید چه قارونی چه عوری
ز خشم غالب و از حرص با برگ
همین دارند هر ماری و موری
ز اسب و تخت تو رشکم نیاید
نه من همچون توام کری و کوری
چه رشک آید از آن چیزم که گردون
اگر پیش آردت تلخی و شوری
از این داغی بماند یا دریغی
وزان دودی برآید از تنوری
چو بر تختی جمادی بر جمادی
چو بر اسبی ستوری بر ستوری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی نکوهش شخصی است که به ظواهر و مال دنیا می‌بالد. شاعر تاکید می‌کند که ارزش انسان‌ها به ویژگی‌های درونی، چون هنر و خرد، بستگی دارد و نه به ثروت و مقام. او یادآوری می‌کند که اگرچه ممکن است کسانی به قدرت و زیبایی ظاهری خود ببالند، اما این عوامل به تنهایی نشانه‌ی ارزش واقعی نیستند. در نهایت، شاعر بر این باور است که انسان واقعی باید به درون خود ارزش قائل شود و از چشم و هم‌چشمی‌های بی‌محتوا دوری کند.
هوش مصنوعی: اگر تو از جنس انسان‌ها به شمار نمی‌آیی، باید خود را از دیگران جدا کنی، حتی اگر یزدان به تو ثروت و قدرتی داده باشد.
هوش مصنوعی: مهم نیست که چه کسی باشی و چه ویژگی‌هایی داری؛ هنر و خرد باید برتر از هر مسأله‌ی دیگری باشند و به شخصیت و ویژگی‌های ظاهری تو وابسته نیستند.
هوش مصنوعی: بر اثر خشم و حرص، موریانه و مار هم از برگ استفاده می‌کنند. این نشان می‌دهد که حتّی موجودات کوچک و ناچیز هم برای به دست آوردن خواسته‌های خود، به هر روشی متوسل می‌شوند.
هوش مصنوعی: از اسب و تخت (قدرت و ثروت) تو حسادت نمی‌کنم، چون من نه به وسعت تو هستم و نه دچار نادانی و جهل تو.
هوش مصنوعی: از چه چیزی باید حسادت کنم که اگر آسمان تو را با تلخی و تلخی مواجه کند، به تو آسیب نمی‌زند؟
هوش مصنوعی: از این درد و غمی که دارم، آیا چیزی جز حسرت و افسوس باقی خواهد ماند؟ و از این آتش شعله‌ور، مانند دودی که از تنور بلند می‌شود، برمی‌خیزد؟
هوش مصنوعی: هر چیزی بر پایهٔ خود و با حالت خود نشسته و ایستاده است؛ مثل اینکه یک سنگ بر سنگی و یک اسب بر اسبی دیگر قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو نزدیکم همی ترسم ز دوری
چو دورم نیست بر دردم صبوری
دهانی کرده بر تنگیش زوری
چو خوزستانی اندر چشم موری
غلام من برد او را بزوری
ازان شومی شد او مفلوج و کوری
ندارد مجلس ما بی‌تو نوری
که مجلس بی‌تو باشد همچو گوری
بیایی یا بدان سومان بخوانی
ز فضلت این کرامت نیست دوری
خلایق همچو کشت و تو بهاری
[...]
اگر بریان کند بهرام، گوری
نه چون پای ملخ باشد ز موری
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.