مرحبا مرحبا درآی درآی
اثر خیر اثیر دین خدای
ای زمام قضا گرفته به دست
وی محیط فلک سپرده به پای
نه به از خدمت تو آلت جاه
نه به از همت تو مکنت جای
از نهیبت ستاره بیآرام
وز رکابت زمانه ناپروای
ای بر افلاک دست کرده به قدر
وی ز خورشید گوی برده به رای
به سر کوی بودهای که همی
به سجود اندر آمدست سرای
کای فلک با تو پست ره بگذار
وی جهان با تو خرد رخ بنمای
به کرم بر زمین من بخرام
به قدم در نهاد من بفزای
منزل ار در خور قدوم تو نیست
چه شود ساعتی به فضل به پای
تو همایی به فر و پر فکند
بر تر و خشک سایه پر همای
ای کمر بسته پیشت اختر سعد
اختر من تویی کمر بگشای
کردی آراسته سرای مرا
همچنین سال و مه همی آرای
چون رسم زحمتی همی آرم
چو رسی خدمتی همی فرمای
تا بود آسمان زمانهنورد
تا بود اختران فلکپیمای
باد عمر تو با زمانه قرین
باد قدر تو با فلک همتای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش بزرگی میپردازد که به خانهاش آمده است. او با عباراتی پرمغز از ویژگیها و مقام آن بزرگ میگوید و او را به عنوان یک شخص با نفوذ و مؤثر در قضا و قدر توصیف میکند. انوری بیان میکند که هیچ چیزی بالاتر از خدمت به چنین شخصیتی نیست و فضل و خوبی او بر زمین و آسمان محیط است. همچنین، شاعر آرزو میکند که برکات این بزرگ به زندگی او افزوده شود و هرچند ممکن است منزلش درخور قدوم او نباشد، ولی برای لحظهای هم که شده، از حضور او بهرهمند شود. در نهایت، او عمر و اعتبار این بزرگ را همردیف با ستارههای آسمان میداند.
هوش مصنوعی: خوش آمدی، خوش آمدی! بیا، بیا که آمدنت نشانهٔ خیر و نیکی و دین خدایی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که سرنوشت را در دستان خود داری و فلک را به زیر پای خود نشاندهای.
هوش مصنوعی: خدمت به تو بهتر از ریاستی است که به آن فخر شود و همت تو برتری بیشتری از ثروت و مکنت دارد.
هوش مصنوعی: ستارهای که به تو حسد میبرد، بیقرار است و از ناپایداری زمانه، تو را نگران نمیکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که دستی به آسمان بلند کردهای و به اندازهی او (بزرگوار) درخور است، گویی که به اختیار خود از خورشید درخشان مقام بالاتری یافتهای.
هوش مصنوعی: تو در محلهای بودهای که همواره در آن به احترام و خضوع، سر به زمین میساید.
هوش مصنوعی: ای آسمان، برای تو پستی و زحمت زندگی را کنار بگذار و ای جهان، با تو مکانی کوچکتر را نشان بده.
هوش مصنوعی: ای فلک، با جود و بخشش خود بر زمین من بگذر و با قدمهای خود بر مقام و منزلت من اضافه کن.
هوش مصنوعی: اگر منزل به اندازهٔ شوکت و مقام تو مناسب نیست، چه اشکالی دارد اگر برای مدتی به خاطر لطف و بزرگواریات در اینجا بایستی؟
هوش مصنوعی: تو همان کسی هستی که با جلال و جمال خود سایهات بر همه چیز، چه خشک و چه تر، میافتد و تحت تأثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که برای من خوشبختی و سعادت را به ارمغان آوردهای، تو خود موجب خوشبختی من هستی؛ پس به خاطر من، کمی در تنگنای سختیها بگشا و آغوش خود را به روی من باز کن.
هوش مصنوعی: تو با حضور و بزرگیات خانهٔ مرا آراستهای، به همین شکل سال و ماه همواره در حال تزئین و زیبایی هستند.
هوش مصنوعی: هر زمان که من زحمتی برای شما فراهم میکنم، شما هم هنگامی که به من میرسید، دستوری برای خدمت به من میدهید.
هوش مصنوعی: تا زمانی که آسمان وجود دارد و زمان به گردش ادامه میدهد، ستارهها نیز در آسمان میدرخشند و به حرکت خود ادامه میدهند.
هوش مصنوعی: عمر تو باید در کنار زمانه بگذرد و ارزش و مقام تو باید همتراز با اختران آسمان باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خداوند عید روزه گشای
بر تو فرخنده شد چو فر همای
مژده ها داردت ز نصرت و فتح
شاد باش و به عز و ناز گرای
ای بر اطراف مملکت برده
[...]
ای همایون بنای آهو پای
آهویی نانهاده در تو خدای
ایمن از مکر و قصد یکدیگر
در تو شیران و آهوان سرای
سقف تو چون فلک نگارپذیر
[...]
هست گویی به حکم بار خدای
آفتاب اندر این خجسته سرای
آفتابی که دید در گیتی
بر نهاده کلاه و بسته قبای
سایهٔ ایزدست شاه جهان
[...]
بیش از این در میان چاه مپای
دست بر حبل زن، زچاه برآی
بس مبارک بود چو فر همای
اول کارها به نام خدای
ذوالجلالی که پیک درگهش اند
ماه و خورشید آسمان فرسای
آنکه اندر خزان قدرت اوست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.