این همایون در فرخندهسرای
تا ابد باد در اقبال به پای
چوبش ایمن شده از فرسودن
زیر این گنبد گیتیفرسای
اندرو خاصیت مغناطیس
کاهن از طبع درو گیرد جای
نتوانند ز رفعت پیمود
آستانش انجم گیتیپیمای
لفظ و معنی صریرش همه این
مرحبا خواجه درآ خواجه درآی
مجد دین بوالحسن عمرانی
که زاحسانش سرشته است خدای
آسمانی نه به تدبیر به قدر
آفتابی نه به تحویل به رای
کان چو قدرت نبود روزافزون
وین چو رایت نبود نورافزای
ای تصاویر سخا را قلمت
گشته ز انگشت کرم چهرهگشای
دشمنانت همه انگشتگزای
دوستانت همه انگشتنمای
دست تو گلبن باغ کرمست
بلبل کلک برو وحیسرای
تا فلک در پی تحصیل کمال
دایم از شوق بود ناپروای
کار از روی بزرگی و شرف
کارفرمای فلک را فرمای
طبل بدخواه تو در زیر گلیم
وز غم حادثه نالنده چو نای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه با وصف درِ خانهٔ مجدالدین ابوالحسن عمرانی آغاز میشود: دری که چوبش نمیفرساید، آستانهاش از ستارگان بلندتر است و صدای گشوده شدنش به خواجه خوشآمد میگوید. سپس شاعر به ستایش خود خواجه میپردازد و منزلت و رأی او را از آسمان و خورشید برتر میشمارد و بخشش دست و هنر قلمش را میستاید. قطعه با دعای دوام فرمانروایی ممدوح و خواری و نالهی بدخواهانش پایان مییابد.
هوش مصنوعی: این درِ خجسته و مبارکِ این سرای فرخنده، تا ابد در سایهٔ بخت و اقبال برپا بماند.
هوش مصنوعی: چوبِ این در زیر این آسمانی که همهچیزِ جهان را فرسوده میکند، از کهنه شدن و ساییده شدن در امان است.
هوش مصنوعی: در این در خاصیت آهنربا هست، چنانکه آهن (میخها و آهنآلات) بهطبع خود در آن جای میگیرد و بدان میچسبد.
هوش مصنوعی: ستارگانی که سراسر جهان را میپیمایند، از بلندیِ آستانهٔ این در نمیتوانند آن را اندازه بگیرند.
هوش مصنوعی: لفظ و معنای صدای جیرجیرِ این در هنگام گشوده شدن همه همین است: «خوش آمدی ای خواجه، درآی».
هوش مصنوعی: مقصود از خواجه، مجدالدین ابوالحسن عمرانی است که خداوند سرشت او را از نیکوکاری و بخشش ساخته است.
هوش مصنوعی: او از نظر مقام و منزلت آسمانی است، نه از راه گردش و تدبیر ستارگان؛ و از نظر اندیشه و رأی خورشیدی است، نه از راه جابهجا شدن در برجها.
هوش مصنوعی: زیرا آسمان مانند منزلت تو روزبهروز افزون نمیشود و خورشید مانند رأی تو روشنیبخش نیست.
هوش مصنوعی: ای کسی که قلمت با انگشتِ بخشش، چهرهٔ نقشهای سخاوت را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: دشمنانت همه از حسرت و پشیمانی انگشت به دندان میگزند و دوستانت همه به سبب نسبت با تو مشهور و انگشتنما هستند.
هوش مصنوعی: دست تو مانند بوتهٔ گلِ باغ بخشش است و قلمت چون بلبلی بر آن، سخنانی والا و الهامگونه میسراید.
هوش مصنوعی: تا زمانی که آسمان در جستوجوی کمال، همواره از شوق بیقرار و در گردش است،
هوش مصنوعی: تو با بزرگی و شرافت فرمان بران و حتی بر گردانندهٔ کارهای آسمان فرمان روا باش.
هوش مصنوعی: و بدخواهت آوازه و شکوهش پنهان و بیاثر بماند، چون طبلی که زیر گلیم کوبند، و از اندوه پیشامدها مانند نی بنالد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مهرگان رسم عجم داشت به پای
جشن اوبود چو چشم اندربای
هر کجا در شدم از اول روز
با می اندر شدم و بر بط و نای
تامه روزه در آمیخت بدوی
[...]
پسری دیدم پوشیده قبای
گفتم او را که به نزدیک من آی
گفت من دیر بمانم نایم
گفتم او را که بیا ژاژ مخای
دیر کی مانی جایی که بود
[...]
باز چتر تو دهد فر همای
نور عدل تو سزد ظل خدای
ای نسیم لطفت عنبر سای
وی زلال کرمت جان افزای
همچو دست تو بگوهر پاشی
سر کلکت شده انگشت نمای
التفات نظرت مایۀ بخت
[...]
سکناتش به سکون راهنمای
روح را در کنف فضل خدای
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.