|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
امید وصل تو کاری درازست
امید الحق نشیبی بی‌فرازست
طمع را بر تو دندان گرچه کندست
تمنا را زبان باری درازست
ره بیرون شد از عشقت ندانم
در هر دو جهان گویی فرازست
به غارت برد غمزه‌ت یک جهان جان
لبت را گو که آخر ترکتازست
در این ماتم‌سرا یعنی زمانه
بسا عید و عروسی کز تو بازست
نگویی کاین چنین عید و عروسی
طرب در روزه عشرت در نمازست
حدیث عافیت یکبارگی خود
چنان پوشیده شد گویی که آزست
نیاز ای انوری بس عرضه کردن
که معشوق از دو گیتی بی‌نیازست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و آرزوی وصال معشوق می‌پردازد. او از دشواری‌های امید به وصال و تمنا صحبت می‌کند و غم و غصه‌ای را که ناشی از دوری معشوق است، توصیف می‌نماید. شاعر می‌گوید که غمزه‌های عشق می‌تواند زندگی را به غارت ببرد و در این دنیای پر از غم، جشن و سرور نیز به نظر می‌رسد که از وجود معشوق خالی است. او در پایان به این نکته اشاره می‌کند که معشوق از تمام نیازها بی‌نیاز است و این به نیازهای خود اشاره‌ای می‌کند که هیچگاه به سرانجام نمی‌رسند.
هوش مصنوعی: امید به وصال تو کاری دشوار و طولانی است، در حالی که حقیقت این است که رسیدن به اوج آن به سادگی میسر نیست.
هوش مصنوعی: اگرچه شخصی به تو امید و طمع دارد و به تو برخورداری از نعمت‌هایت را نمی‌تواند نادیده بگیرد، اما خواسته‌هایش به زبان نمی‌آید و مدت زمان زیادی طول می‌کشد تا بیان شود.
هوش مصنوعی: از عشق تو راهی را پیدا کرده‌ام که نمی‌دانم، در هر دو جهان، به نظر می‌رسد که برتر و عالی است.
هوش مصنوعی: غمزۀ تو (چشم و حالت عاشقانه‌ات) یک جهان را به یغما برده و جان لب (لبان) تو را تحت تسلط خود دارد، بگو که آخرین بار به سراغ من آمده است.
هوش مصنوعی: در این زمنیهٔ غم و اندوه، مناسبت‌ها و جشن‌های بسیاری به خاطر تو و به دلیل جدایی از تو، بی‌معنا و نابود شده است.
هوش مصنوعی: نگو که اینگونه فضاهای شاد مثل عید و عروسی، در واقع خوشحالی و خوشی در حال عبادت و نماز است.
هوش مصنوعی: حرف و داستان عافیت و سلامت به یکباره چنان پنهان و مخفی شد، انگار که در آزمایش و سختی نهفته است.
هوش مصنوعی: انوری به نیاز خود از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که او بسیاری از خواسته‌هایش را مطرح کرده، ولی در واقع معشوق از هر دو جهان (دنیا و آخرت) بی‌نیاز است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
طرازی ظنّ برد کاو از طرازست
حجازی نیز گوید از حجازست
رهی خواهی شدن کان ره درازست
به بی‌برگی مشو، بی‌برگ و ساز‌ست
بِدو گفتند یک دَم عمر بازست
سخن گفتن هنوزت با ایازست
به دیدار توام چندان نیازست
که شرحش چون شبِ هجران درازست
دگر خوابم نمی گیرد که تا روز
همه شب چشمم از اندیشه بازست
نیازم در نمی گیرد همانا
[...]
مپیچ اندر سر زلفم، که گازست
ازو بگذر، که کار او درازست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.