یعلمالله که دوستدار توام
عاشق زار بیقرار توام
بیتو ای جان و دیدهٔ روشن
چون سر زلف تابدار توام
در سر من خمار انده تست
تا که بیروی چون نگار توام
ارغوانم چو زعفران بیدرد
تا که بیچشم پر خمار توام
هر شبی در کنار غم جستم
تا چرا دور از کنار توام
یار درد و غمم مدار که من
آخر ای ماهروی یار توام


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با بیانی عاشقانه از عمق عشق خود به معشوق سخن میگوید. او به شدت دلتنگ و بیقرار است و دوری از معشوق را برای خود دردناک میداند. شاعر خود را به ارغوانی بیدرد تشبیه میکند که تنها در سایهی معشوق معنا مییابد و در شبهای غم به دنبال اوست. او از معشوق درخواست میکند که هرگز او را فراموش نکند، زیرا زندگیاش به زیبایی و حضور معشوق بستگی دارد.
هوش مصنوعی: خدا میداند که من چقدر به تو علاقهمندم و چقدر بیتاب و عاشق تو هستم.
هوش مصنوعی: بدون تو، ای جان و روشنی چشمانم، مانند رشتههای تابدار موی تو هستم.
هوش مصنوعی: در دل من غم و اندوه تو وجود دارد، زیرا وقتی که تو در کنارم نیستی، مانند تصویر زیبایت در غم و افسردگی به سر میبرم.
هوش مصنوعی: من مانند گل ارغوان هستم که به زیبایی زعفران جلوه میکند، اما بدون درد و رنج، تا زمانی که از محبت و نگاه پر احساس تو بیبهرهام.
هوش مصنوعی: هر شب در کنار غم هستم و میپرسم چرا از تو دورم و کنار تو نیستم.
هوش مصنوعی: دوست عزیزم، به احساسات و دردهای من توجه نکن، چون در نهایت من هم یکی از عاشقان تو هستم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گوئی انده مخور که یار توام
کار خود کن که من به کار توام
علمش آمد که یار غار تو ام
عمل آمد که دوستدار تو ام
به حق آنکه دوستدار توام
در همه کار و بار یار توام
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.