دل به عشقش رخ به خون تر میکند
جان ز جورش خاک بر سر میکند
میخورد خون دل و دل عشوههاش
میخورد چون نوش و باور میکند
گرچه پیشاز وعده سوگندان خورد
آن هم از پیشم فراتر میکند
گفتمش: بس میکند چشمت جفا؟
گفت نیکو میکند گر میکند
عقل را چشم خوشش در نرد عشق
میدهد شش ضرب و شش در میکند
زانکه تا دست سیاهش برنهند
زلفش اکنون دست هم در میکند
زر ندارم لاجرم بیموجبی
هر زمانم عیب دیگر میکند
گفت: زر گفتم که: جان گفتا که: خه
الحق این نقدم توانگر میکند
گفتم: آخر جان به از زر گفت: نه
لاجرم کار تو چون زر میکند
چون کنی خاکش همی بوس انوری
گرچه با خاکت برابر میکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و عذابی که این عشق به جان او میزند سخن میگوید. او به زیبایی معشوقش اشاره دارد که هم دلش را میشکند و هم جانش را در درد و رنج غرق میکند. شاعر احساس میکند که این عشق ممکن است جانش را از دستش بگیرد، اما همچنان به آن عشق وابسته است. در مسیر این عشق، او با عقل و احساسش درگیر است و نمیتواند از این حال دل بکاهد. در نهایت، با وجود نداشتن ثروت، به ارزش عشق و جان خود تأکید میکند و آن را برتر از طلا میداند.
هوش مصنوعی: عشق او دل را به حالتی ناراحت و غمگین میآورد و به خاطر رفتار او، جان آدمی به درد میآید و خاک بر سر خود میریزد.
هوش مصنوعی: او (عاشق) از دل شاد و خوشحال مینوشد، اما در عین حال دلش را با خون خود سیراب میکند؛ عشق او برایش مانند نوشیدنی گوارا است و او به این خیال دلخوش میشود.
هوش مصنوعی: اگرچه او قبل از وعدههایش سوگندها را میخورد، اما باز هم از آنچه وعده داده، بیشتر و فراتر عمل میکند.
هوش مصنوعی: به او گفتم: آیا چشم تو که اینقدر بد میکند، بس است؟ او پاسخ داد که اگر بد میکند، به خوبی میکند.
هوش مصنوعی: عقل به خاطر زیباییهای عشق، در بازی عاشقانه شش لگد میزند و شش بار جستوجو میکند.
هوش مصنوعی: چونکه تا وقتی که دست سیاه او (محبوب) را به زلفش نرسانند، اکنون دست خودم (شاعر) هم به او (عشق) نمیرسد.
هوش مصنوعی: من به طلا و ثروت دسترسی ندارم، بنابراین هر بار بهانهای میآورم که نقص دیگری از خود را بروز دهم.
هوش مصنوعی: او میگوید که وقتی من به او گفتم «زر» (پول)، او پاسخ داد که «جان» (زندگی) ارزش بیشتری دارد و به حقّ نقد و انتقاد من، به خاطر آن از موقعیت و ثروت بیشتری برخوردار میشود.
هوش مصنوعی: گفتم: در نهایت، جان بهتر از زر است. او پاسخ داد: نه، بههرحال عمل تو مانند زر ارزشمند است.
هوش مصنوعی: اگر خاک او را ببوسی، همانند بوسهای که بر خاک انوری میزنی، هرچند که او نیز با خاک خود برابر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
جورها کآن شوخ دلبر میکند
از دلم هر لحظه سر بر میکند
هر زمانی عشوه دیگر دهد
وین دل سرگشته باور میکند
با مه اندر حسن پهلو میزند
[...]
هدهد از خود نیز در سر میکند
در سرش چیزیست سر بر میکند
روز دلها را از آن پر میکند
آن صدفها را پر از در میکند
باده نی در هر سری شر می کند
آنچنان را آنچنان تر می کند
خویش را بر مس زند زر می کند
خاک را گوگرد احمر می کند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.