ای همای همتت سر بر سپهر افراخته
کس چو سیمرغت نظیری در جهان نشناخته
دور بین چون کرکس و خصم افکنی همچون عقاب
باز هنگام هنر گردن چو باز افراخته
طوطیان نظم کلام و بلبلان زیر نوا
جز به یاد مجلست نا داده و ننواخته
بخت بیدارت خروسان سحرگه‌خیز را
از پگه‌خیزی که هست از چشم صبح انداخته
تا به تاج هدهد و طاوس در کین عدوت
نیزهای پر ز دست و تیغهای آخته
قهر شاهین انتقامت اخگر دل در برش
چون در امعاء شترمرغ از اسف بگداخته
نیک پی آن بنده‌ات ای بندگانت نیک پی
از تجملها به کف کردست جفتی فاخته
طوق قمری بر قفا خون تذرو اندر دو چشم
با چنین فر و بها دلها ز غم پرداخته
نرد زیب از کبک و تیهو برده پس بی‌اختیار
مانده اندر ششدر حبس قفس ناباخته
هریکی را همچو لقلق مار باید صعوه کرم
سوی آب و دانه بینی دایم اندر تاخته
چون حواصل هیچ سیری می‌ندانند از علف
وین غلامک وجه بنجشکی ندارد ساخته
مکرمت کن پاره‌ای ارزن فرستش کز شره
چون دو زاغند این دو شهرآشوب کشور تاخته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده از دوستی درخواست می‌کند که مقداری ارزن برای فاخته‌اش بفرستد. او با توصیفاتی شاعرانه از ویژگی‌های برجسته دوستی، به قدرت و هنر او اشاره می‌کند و او را نظیر سیمرغ در دنیا می‌داند. شاعر به نمادهای مختلفی مانند شاهین و طاووس اشاره کرده و به دشواری‌های زندگی و جنگل پیروزی اشاره می‌کند. در نهایت، او از دو زاغ نام می‌برد که به نوعی در حال رقابت و آشفتگی هستند و به دنبال دوستی‌اش از دوستی می‌خواهد تا ارزن را به این سفیران ارسال کند.
هوش مصنوعی: ای پرنده‌ی با استعداد، سر خود را به سوی آسمان بلند کن. هیچ‌کس در این دنیا به اندازه‌ی تو (که به سیمرغ تشبیه شده‌ای) نظیر و شبیه ندارد.
هوش مصنوعی: ای انسان دور اندیش، مانند کرکس به دورنگری و بینش خود نگریسته‌ای و چون عقاب، هنگامی که به هنر خود پردازی، سر و گردن خود را همچون باز بلند کرده‌ای.
هوش مصنوعی: پرندگان سخنگو (طوطی‌ها) در نظم و بیان، و بلبل‌ها در نغمه‌سرایی، تنها به یاد مجالس تو آهنگ نی‌نوا می‌کنند و نمی‌خوانند، مگر اینکه تو در جمع آنها باشی.
هوش مصنوعی: اقدار خوشبختی تو، بخت بیدارت، باعث شده است که خروس‌هایی که صبح زود می‌خوانند، از خواب بیدار نشوند و چشمشان به صبح نیفتد.
هوش مصنوعی: برای دشمنی که با او در کینه هستم، پرهای هدهد و تاج طاوس را به زخم‌هایی تشبیه می‌کند که از دست‌های شکسته و تیغهای آخته برآورده شده است.
هوش مصنوعی: انتقام شاهین از او به حدی سوزان و شدید است که دلش مانند آتش در درون او می‌سوزد، همان‌طور که در درون شکم شترمرغ، حرارت آتش احساس می‌شود.
هوش مصنوعی: بندهٔ خوب تو که از بندگانت است، با اختیار خود از زرق و برق دنیا دست کشیده و جفتی فاخته را به دست آورده است.
هوش مصنوعی: طوق قمری (پرنده‌ای) بر گردن او خون می‌ریزد و در چشمانش اشک جاری‌ست؛ با این حال، با زیبایی و ارزشش دلها را از غم پر کرده است.
هوش مصنوعی: پرنده‌ای مانند کبک و تیهو که به زیبایی نرد باخته و در بازی‌ها باخت کرده، حالا ناخواسته و بدون اختیار در قفس اسیر شده و در حبس به سر می‌برد.
هوش مصنوعی: هر کسی را باید مانند لقلق (پرنده‌ای سیاه و سفید) دانست که دائماً در جستجوی آب و دانه است و به طور مداوم در حرکت و کوشش است.
هوش مصنوعی: چون پرندگان حواصل (نوعی پرنده درشت) هرگز از خوردن علف سیر نمی‌شوند و این غلام (منظور شخصی خاص است) هم هیچ چیز به اندازه‌ی بنجشک (نوعی پرنده کوچک) ندارد که بتواند بسازد یا تولید کند.
هوش مصنوعی: ای مهربان، لطف کن و مقداری ارزن برای فاخته بفرست، زیرا این دو زاغ در اثر ولع و طمع، همچون کشورگشایانی به شهرها هجوم آورده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته
جان شیرین را ز تن در کار دل پرداخته
تا دل و جان درنبازی دل نبیند ناز و عز
کی سر آخور گشت هرگز مرکبی ناتاخته
بند مادرزاد باید همچو مرغابی به پای
[...]
ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته
جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته
عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت
وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته
ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی
[...]
ای به دعوی خویشتن را مرد معنی ساخته
وآن گه از دعوی و معنی ذره ای نشناخته
لاف مردی از تو کی زیبد چو وقت امتحان
هستی از تر دامنی دامن گریبان ساخته
این قدر دانی مگر کاندر حقیقت جغد را
[...]
ای لوای مهتری بر لامکان افراخته
غلغل لولاک بر هفت آسمان انداخته
شهسوار دین که چون زین بست بر پشت براق
از زمین تا اوج او ادنی به یکدم تاخته
چون دو چوگان کرده مه را یک سر انگشت تو
[...]
ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداخته
همچو مه تابان دو عالم زان تجلی ساخته
تا نه بیند چشم غیری حسن جان افزای دوست
هر دو عالم را ز نام غیر واپرداخته
بهر اظهار کمال خود ز خانه شاه عشق
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.