آسمان بی مدار است این حصار استوار
آفتاب بیزوال است این مبارک شهریار
بر همه عالم همی تابد به تایید خدای
آفتاب بی زوال و آسمان بی مدار
گفتم ایزد با زمین پیوسته کرد این آسمان
تا بود در زیر پای شهریار روزگار
ز استواری و بلندی پایه دارد آن که هست
همچو رای و عزم شاهنشه بلند و استوار
شاه را از هیچ خصم و هیچ دشمن باک نیست
کس نیاید پیش او هرگز به جنگ وکارزار
این حصار از بهر آن کردست تا بنهد درو
مالهای بیحساب و گنجهای بیشمار
تا نه بس بود و ببارد مال مصر و گنج روم
برکشد برگردن گردان بدین فرخ حصار
ای شهنشاهی که زیر اختیار توست دهر
چرخ را بر اختیار تو نبینم اختیار
نام آن کس کاو تو را بنده نباشد هست ننگ
فخر آن کس کاو تو را چاکر نباشد هست عار
کین تو زیر زمین دشمن همی دارد نهان
وهم تو گرد جهان حاسد همیگیرد شکار
خاک و باد و آب و نار است ای عجب طبع جهان
هست چشمش پر ز آب و هست جانش بر ز نار
ای به فرمان تو کرده شهریاران اقتدا
وی به پیمان تو کرده نامداران افتخار
مرکبت را هر زمان طاعت گزارد آسمان
بندهات را هر زمان مدحت سراید روزگار
از معادی موکبی وز موکب تو یک غلام
از مخالف لشکری وز لشکر تو یک سوار
تا مکان است و مکین و تا زمان است و زمین
تا شهورست و سنین و تا خزان است و بهار
امن خلق روزگاری روزگارت باد پشت
پشت دین کردگاری کردگارت باد یار
رهنمایت باد دولت در سفر هم در حضر
کار سازت باد یزدان در نهان و آشکار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در ستایش شاه و قلعهٔ استواری است که ساخته است. شاعر قلعه را آسمانی بیگردش و شاه را خورشیدی بیزوال میخواند و میگوید شاه قلعه را از ترس دشمن نساخته، بلکه برای نگهداشتن گنجها و غنیمتهای آینده ساخته است. سپس از فرمانروایی شاه بر روزگار، خواری دشمنان و برتری لشکر او سخن میگوید و قصیده را با دعای جاودانگی و یاری خداوند برای شاه به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: این قلعهٔ استوار مانند آسمانی است که گردش ندارد، و این پادشاه فرخنده مانند خورشیدی است که هرگز غروب و زوال ندارد.
هوش مصنوعی: این خورشید بیزوال، یعنی شاه، و این آسمان بیگردش، یعنی قلعه، به یاری خداوند بر همهٔ جهان پرتو میافکنند.
هوش مصنوعی: گفتم گویی خداوند این آسمان را به زمین پیوند داده است تا زیر پای پادشاه روزگار باشد. مقصود بلندی قلعه است که تا آسمان میرسد.
هوش مصنوعی: این قلعه از استواری و بلندی پایهای دارد که مانند رأی و ارادهٔ شاهنشاه بلند و محکم است.
هوش مصنوعی: شاه از هیچ دشمن و بدخواهی بیم ندارد و هیچکس هرگز جرئت نمیکند برای جنگ و نبرد به رویارویی او بیاید؛ پس قلعه را برای ترس نساخته است.
هوش مصنوعی: این قلعه را برای آن ساخته است که داراییهای بیحساب و گنجهای بیشمار را در آن نگه دارد.
هوش مصنوعی: تا روزی که اموال مصر و گنج روم را فراوان و بیحد به دست آورد و آن را بر گردن پهلوانان به این قلعهٔ فرخنده برساند. یعنی غنیمت سرزمینهای دور را به این قلعه خواهد آورد.
هوش مصنوعی: ای شاهنشاهی که روزگار در فرمان و اختیار توست، من برای آسمان در برابر ارادهٔ تو هیچ اختیاری نمیبینم.
هوش مصنوعی: نام هر کس که بندهٔ تو نباشد مایهٔ ننگ است، و افتخار کسی که چاکر تو نباشد در حقیقت مایهٔ رسوایی است.
هوش مصنوعی: کینهٔ تو دشمن را زیر خاک پنهان میکند، یعنی او را میکشد، و بیم تو در سراسر جهان حسودان را مانند شکار به دام میاندازد.
هوش مصنوعی: شگفتا که سرشت جهان از خاک و باد و آب و آتش است؛ و دشمن تو چشمش پر از اشک و جانش پر از آتش اندوه است.
هوش مصنوعی: ای کسی که پادشاهان از فرمان تو پیروی کردهاند و نامداران به پیمان و عهد با تو افتخار کردهاند.
هوش مصنوعی: آسمان هر لحظه از مرکب تو فرمان میبرد و روزگار هر لحظه بندهٔ تو را ستایش میکند؛ پس خود تو به ستایش سزاوارتری.
هوش مصنوعی: یک غلام از همراهان تو برابر یک موکب کامل دشمن است، و یک سوار از لشکر تو برابر یک لشکر کامل مخالف.
هوش مصنوعی: تا وقتی که مکان و ساکنان آن و زمان و زمین برقرارند، و تا ماهها و سالها و پاییز و بهار پی در پی میآیند (دعای بیت بعد ادامهٔ این جمله است).
هوش مصنوعی: ای که مایهٔ امنیت مردم روزگاری، روزگار پشتیبانت باد؛ و ای پشتیبان دین خداوند، خداوند یاورت باد.
هوش مصنوعی: بخت و اقبال در سفر و در اقامت راهنمای تو باد و خداوند در نهان و آشکار کارهایت را سامان دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نافه دارد زیر اندر گشاده بی شمار
لاله دارد زیر نافه در شکسته صد هزار
خانمان از رنگ و بوی او همیشه چون بهشت
روزگار از تار و پود او شکفته چون بهار
چشم زی رویش نگه کرد اندرو لاله شکفت
[...]
هر سپاهی را که چون محمود باشد شهریار
یمن باشد بر یمین ویسر باشد بریسار
تیغشان باشد چو آتش روز و شب بد خواه سوز
اسبشان باشد چوکشتی سال و مه دریا گذار
از عجایب خیمه شان با شد چو دریا وقت موج
[...]
ای خداوندان مال العتبار الاعتبار
ای خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پیش ازاین کاین جان عذرآورفروماند ز نطق
پیش از آن کین چشم عبرت بین فرو ماند زکار
توبه پیش آرید و نادم از گُنه کاری خویش
[...]
بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
افسر زرین بر آرد ابر مروارید بار
گاه مینا زینت آرد زو نگار بوستان
گاه مرجان زیور آرد زو عروس مرغزار
غنچه سازد باغ را پر گلبن از مینا و زر
[...]
ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
باد فروردین بجنبید از میان مرغزار
این یکی گل برد سوی کوهسار از مرغزار
وان گلاب آورد سوی مرغزار از کوهسار
خاک پنداری به ماه و مشتری آبستنست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.