تو که از دردِ سری آه کنی
چه حدیثی سر این راه کنی
شمع آن مجلس اگر زانکه توئی
کشته ناگشته چرا آه کنی
افسری برنهدت عشق چو نای
گر سر مرتبه کوتاه کنی
چه در این خانه اگر مات شوی
خویشتن بر دو جهان جاه کنی
بی سر و پای همی تاز به چرخ
بو که، رخ در رخ آن ماه کنی
نعرهزن درشب هجران چو خروس
خفتهای را مگر آگاه کنی
پای بر تارک خود نِه، چو اثیر
تا گذر بر فلک جاه کنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل درباره درد و عشق سخن میگوید و به مخاطب یادآوری میکند که اگر از درد و رنج آه میکشد، چه فایدهای دارد. او تشبیه میکند که اگر شمع مجلس اوست، چرا باید علاقهاش بدون اثر بماند. عشق را به افشاری تشبیه میکند که بر دل مینهد و با اشاره به هجران، lament میکند و از بیخبری و خوابیدن در غم میگوید. شاعر میخواهد بگوید حتی با وجود همه سختیها و ناملایمات، باید بر خویشتن ایستادگی کرده و به جایگاه خود در جهان فکر کند.
هوش مصنوعی: شما که از شدت درد و رنج خود ناله میکنی، چه داستانی میخواهی در این مسیر بگویی؟
هوش مصنوعی: اگر شمع آن مجلس که تو در آن هستی خاموش شده، چرا ناامید و دلگیر هستی؟
هوش مصنوعی: اگر عشق به تو فرماندهی کند، مانند نایی خواهی بود که اگر سرش را کوتاه کنی، صدایش کمزور میشود.
هوش مصنوعی: اگر در این خانه به خودت بیندیشی، میتوانی به هر دو جهان، یعنی دنیای مادی و معنوی، دست یابی و مقام و ارجمندی پیدا کنی.
هوش مصنوعی: بیپروا و بدون هیچ تردیدی به سمت عشق برو و در کنار آن کسی که مثل ماه زیباست، چهرهات را به او نشان بده.
هوش مصنوعی: در شب جدایی، مانند خروسی که خفته است، فریاد میزنی، آیا میتوانی او را بیدار کنی؟
هوش مصنوعی: بر روی سر خود ایستادهاید، مانند او که به آسمان پرواز میکند، تا به مقام و مرتبهای بلند دست یابید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.