گنجور

 
اثیر اخسیکتی

ای غمت در جان من آویخته

نه، که خود با جان من آمیخته

یاد رویت، در نگارستان دل

صد هزاران، مهر و مه انگیخته

غمزه خونخواره ی بی آب تو

آب چشم و خون دلها ریخته

خاکپاشان دو عالم را هوات

آب، بر رخ خاک، برسر بیخته

دوری روی تو، دور از روی تو

کار من چون زلف بر هم ریخته

باد سردم هر دم، از نوک مژه

صد هزاران نکته اشک آویخته

هرکه را با خویشتن خوانده غمت

چون اثیر از خویشتن بگریخته

 
 
 
گنجور را از دست هوش مصنوعی نجات دهید!
رودکی

پر بکنده، چنگ و چنگل ریخته

خاک گشته، باد خاکش بیخته

سنایی

من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

من عزیزم از فلک بگریخته

چرخ در بالام گوهر تافته

طبع در پهنام عنبر بیخته

آسمان رنگم ولیک از روی شکل

[...]

مشاهدهٔ ۱ مورد هم آهنگ دیگر از سنایی
جمال‌الدین عبدالرزاق

ای زگرد ماه مشگ آویخته

وی بگرد لاله عنبر پیخته

هرکجا عکس جمالت برفتاد

صورت صد یوسفست انگیخته

ای بسا دلهای جان افشان که هست

[...]

ادیب صابر

شب شنیدستی ز روز آویخته

ماه دیدستی ز مشک انگیخته

لاله پیش روی نرگس صف زده

گرد مرجان گرد عنبر بیخته

این همه بر روی زیبا روی اوست

[...]

عطار

عشق با انسان و آن آمیخته

روح اندر خاک دان آویخته

مشاهدهٔ ۵ مورد هم آهنگ دیگر از عطار
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه