|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عسس (پلیس) درخواست میکند که او را از زندان یا مشکلاتش آزاد کند. شاعر میگوید که خود قاضی است و میتواند درباره وضعیتش قضاوت کند. او از عسس میخواهد که به خاطر بیگناهیاش او را رها کند.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی مثل قاضی باشی و در کارهایت قضاوت کنی، باید به نفع خودت عمل کنی. من به جای تو نمیتوانم اموال و داراییها را از دیگران بگیرم، پس خودت بهتر است که مسئولیت را بر عهده بگیری.
هوش مصنوعی: از نگهبان خانهام نجاتم بده، چون او هم به گناه من راضی شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به قناعت زیم به کم راضی
نکنم یادِ نعمت ماضی
قطب دین ، گر برفت نصرة دین
شد بشمشیر ملک را قاضی
خلد الله دولة الباقی
قدس الله مهجة الماضی
نه تو آنی که دی دل تو نبود
در جهان جز به انوری راضی
چون که امروز هیچ مینبری
به زبان نام حالت ماضی
در سر قاضی ار کله کردی
[...]
خواه و ناخواه گشته ام راضی
کرده ام ترک حالی و ماضی
کانچه از شحنه ماند و قاضی
نشود به زن بیش از آن راضی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.