یکدم ایساقی جان می ده و مدهوش کنم
باشد این غم که مرا کشت فراموش کنم
خرقه پوشان ورع را خبر از عشق کجاست
حل این نکته ز مستان قباپوش کنم
من و خون خوردن از او گو مدهم لاله قدح
خون خورم به که می از دست خسان نوش کنم
مطربم سوی طرب خواند و ناصح بصلاح
مصلحت چیست دلا حرف کرا گوش کنم
گر برد بار سبوی می رندان دوشم
به که سجاده تقوی علم دوش کنم
بخت آن نیز ندارم که چو مجنون طلبم
نو غزالی و بیاد تو هم آغوش کنم
وقت آنست که چون اهلی از آن نرگس مست
سخنی گویم و یاران هم خاموش کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل برای فراموش کردن غم عشق از ساقی شراب میخواهد و رندی و مستی را بر زهد ریاکارانهٔ خرقهپوشان برتری میدهد. او میان دعوت مطرب و پند ناصح سرگردان است، اما کشیدن بار سبوی رندان را بهتر از نمایش سجادهٔ تقوا میداند. در پایان از محرومی خود حتی از تسلّای مجنونوار مینالد و بر آن است که در وصف چشم مست معشوق سخنی بگوید که یاران را خاموش کند.
هوش مصنوعی: ای ساقی جان، لحظهای به من شراب بده تا مست و بیخود شوم؛ شاید این غمی را که مرا کشته است از یاد ببرم.
هوش مصنوعی: زاهدانِ خرقهپوش که به پرهیزگاری مینازند از عشق بیخبرند؛ پس پاسخ این راز را از مستانِ قباپوش (اهل دنیا و رندان) میپرسم.
هوش مصنوعی: کار من خوندل خوردن از دست معشوق است؛ بگو جام لالهرنگ شراب به من ندهد. خوندل خوردن بهتر از آن است که شراب را از دست فرومایگان بنوشم.
هوش مصنوعی: نوازنده مرا به شادی و خوشی میخواند و پنددهنده به پارسایی و صلاح؛ ای دل، بگو صلاح چیست و سخن کدام را بپذیرم.
هوش مصنوعی: اگر شانهام بار سبوی شراب رندان را بکشد، بهتر از آن است که سجادهٔ پرهیزگاری را مانند پرچمی بر دوش بگیرم و به آن خودنمایی کنم.
هوش مصنوعی: آن بخت را هم ندارم که مانند مجنون آهوبچهای بیابم و به یاد تو در آغوشش بگیرم؛ یعنی حتی از تسلّی با نشانهای از تو محرومم.
هوش مصنوعی: اکنون هنگام آن است که من، اهلی، از آن چشم مست معشوق سخنی بگویم و یاران دیگر را با سخنم خاموش کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مطربا گر تو بخواهی که میت نوش کنم
به همه وجهت سامع شوم و گوش کنم
شادی و خوشی، امروز به از دوش کنم
بچمم، دست زنم، نعره و اخروش کنم
ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم
چاشنی کرده از آن لب به سخن گوش کنم
مست آیی تو و پس گویی «از هوش مرو»
باش باری بزیم وانگه سخن گوش کنم
می خلی روز و شب اندر دل آزرده من
[...]
مست آنم که ز دستت قدحی نوش کنم
هرچه غیر تو بود جمله فراموش کنم
نایم از شوق تو تا روز قیامت باهوش
مست اگر با تو شبی دست در آغوش کنم
گوش بر قول تو دارم نه به پند دگران
[...]
چند در دل شکنم ناله و خاموش کنم
نالهای کو که بدان تهنیت گوش کنم
سفری کردهام آغاز که تا شهر عدم
هر قدم نقش مرادی به سر دوش کنم
نیستم زخم که چون جلوه مرهم بینم
[...]
کو جنون کز می سودا قدحی نوش کنم
عقل را بیخود از این نشئه سرجوش کنم
هر نفس تا نکشم خجلت اظهار دگر
حرف او گویم و دانسته فراموش کنم
گرنه سیلی خور غیرت شوم از وصف کسی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.