مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر پنجم
»
بخش ۷۲ - جواب آن مغفل کی گفته است کی خوش بودی این جهان اگر مرگ نبودی وخوش بودی ملک دنیا اگر زوالش نبودی و علی هذه الوتیرة من الفشارات
آن یکی می‌گفت خوش بودی جهان
گر نبودی پای مرگ اندر میان
آن دگر گفت ار نبودی مرگ هیچ
که نیرزیدی جهان پیچ‌پیچ
خرمنی بودی به دشت افراشته
مهمل و ناکوفته بگذاشته
مرگ را تو زندگی پنداشتی
تخم را در شوره خاکی کاشتی
عقل کاذب هست خود معکوس‌بین
زندگی را مرگ بیند ای غبین
ای خدا بنمای تو هر چیز را
آنچنان که هست در خدعه‌سرا
هیچ مرده نیست پر حسرت ز مرگ
حسرتش آنست کش کم بود برگ
ورنه از چاهی به صحرا اوفتاد
در میان دولت و عیش و گشاد
زین مقام ماتم و ننگین مناخ
نقل افتادش به صحرای فراخ
مقعد صدقی نه ایوان دروغ
بادهٔ خاصی نه مستیی ز دوغ
مقعد صدق و جلیسش حق شده
رسته زین آب و گل آتشکده
ور نکردی زندگانی منیر
یک دو دم ماندست مردانه بمیر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به انتقاد از تصورات نادرست درباره زندگی و مرگ می‌پردازد و میگوید که برخی افراد بر این باورند که اگر مرگ وجود نداشت، جهان زیباتر بود. او با تأکید بر این نکته که مرگ جزئی از زندگی است و باید به درستی درک شود، میگوید که زندگی بی‌مرگ، چیزی شبیه به کشت‌زار خشک و بی‌ثمر خواهد بود. همچنین، به این اشاره میکند که مرگ در واقع نقطه عطفی برای انتقال به زندگیی دیگر است و حسرت‌خوردن از مرگ نشانه نادانی است. نهایتاً، شاعر به ضرورت درک صحیح زندگی و مرگ اشاره میکند و از اهمیت درست زیستن پیش از مرگ میگوید.
هوش مصنوعی: یکی از افراد می‌گفت که اگر مرگ در دنیا وجود نداشت، زندگی خوشایندتر و بهتر بود.
هوش مصنوعی: دیگری گفت اگر مرگ وجود نداشت، هیچ چیز این جهان ارزش نداشت و درواقع پیچیدگی‌های آن بی‌معنی می‌شد.
هوش مصنوعی: شما مانند خوشه‌ای از غلات هستید که در دشت بلند و سرسبز قرار دارد، اما به خاطر نداشتن ارزش و کارایی، بدون هیچ استفاده‌ای رها شده‌اید.
هوش مصنوعی: تو مرگ را به عنوان زندگی تصور کردی و در خاک شوره، تخم (زندگی جدید) را کاشتی.
هوش مصنوعی: عقل ناراست و نادرست باعث می‌شود که انسان زندگی را به شکل معکوس ببیند و مرگ را در نظر بگیرد. این گونه است که او (عقل کاذب) به زندگی به دیدی غمناک و منفی نگاه میکند.
هوش مصنوعی: ای خدا، به من نشان بده هر چیزی را به همان شکلی که واقعاً هست، نه به صورت فریبنده و گمراه‌کننده.
هوش مصنوعی: هیچ فرد مرده‌ای نیست که به خاطر مرگ حسرت بخورد، زیرا حسرت او به خاطر این است که از عمرش چیزی کم نشده و برگش (شکل و زندگی‌اش) به پایان نرسیده است.
هوش مصنوعی: اگر کسی از چاهی به دشت بیفتد، به رغم این که در دل آنجا امکانات و خوشی‌های زیادی وجود دارد، احساس خوشبختی نمی‌کند.
هوش مصنوعی: از این مقام سوگواری و حال ننگین، او به فضای وسیع و آزاد منتقل شده است.
هوش مصنوعی: مقام صدق و راستین، نه جایگاهی بی‌اساس و نامعتبر است. مستی‌ای که از شادی و لذت خالص و حقیقی حاصل می‌شود، نه از شراب و نوشیدن دوغ که نشان‌دهندهٔ بی‌خود شدن از خلسه‌های دروغین باشد.
هوش مصنوعی: مقام صدق، که جایی است واقعی و راستین، به دوستی با حقیقت رسیده و از این جسم و خاک جدا شده است و به دنیای واقعی و معنوی تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: اگر زندگی‌ات روشن و با معنا نیست، بهتر است که حتی یک دم هم زندگی نکنید و با شجاعت بمیرید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.