هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله
گل عارض ساقیست دراو لاله پیاله
افسرده چو ژاله ست نگهدار خدایا
از ساحت این تازه چمن آفت ژاله
باشد سخن عشق یکی لیک گرفته
عارف ز دل صافی و واعظ ز رساله
می ده که گره شد به دلم غصه ایام
آب است دوا چون به گلو ماند نواله
خطی که مرا می رسد از دولت عشقت
رنج همه روز است و بلای همه ساله
گر ناخوشی از دادن یک بوسه به جانی
پیش آر لبت تا کنم این بیع اقاله
جامی مطلب جودت شعر از مدد فکر
کین کار به امداد الهیست حواله



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با توصیف مجلس باده مانند باغی پر از گل و لاله آغاز میشود و شاعر از خدا میخواهد آن را از آدمهای دلمرده دور نگه دارد. سپس عشقِ عارفانه را که از دل پاک برمیخیزد، در برابر عشقِ کتابیِ واعظ میگذارد و شراب را درمان غم روزگار میداند. پس از گلایه از رنج عشق و شوخیِ عاشقانه دربارهٔ معاملهٔ جان و بوسه، در پایان، خوبیِ شعر را نه حاصل اندیشه که بخشش الهی میشمارد.
هوش مصنوعی: مجلس ما مانند باغی پر از گل و لاله است؛ گلِ آن چهرهٔ ساقی است و لالهٔ آن جام شراب.
هوش مصنوعی: آدمِ دلمرده و بیذوق مانند تگرگ سرد است. خدایا، این باغِ تازه، یعنی مجلس ما، را از آسیب چنین تگرگی نگه دار.
هوش مصنوعی: سخن عشق در اصل یکی است. اما عارف آن را از دل پاک خود گرفته و واعظ از کتاب و رساله آموخته است.
هوش مصنوعی: شراب بده، زیرا غم روزگار در دلم گره شده است. وقتی لقمه در گلو گیر کند، درمانش آب است.
هوش مصنوعی: بهره و نصیبی که از برکت عشق تو به من میرسد، رنجِ هر روز و بلای همهٔ سال است.
هوش مصنوعی: اگر از اینکه در برابر جانم یک بوسه دادهای ناخشنودی، لبت را پیش بیاور تا این معامله را فسخ کنم، یعنی بوسه را با بوسهای دیگر پس بدهم. این سخنی شوخطبعانه و عاشقانه است.
هوش مصنوعی: جامی، نیکوییِ شعر را از یاری اندیشه نخواه؛ این کار به یاری و عنایت خداوند وابسته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای از گل رخسار تو خون در دل لاله
بر لاله ز مشک سیه افکنده کلاله
باز آی که چشم و رخت ای ماه غزل گوی
این عین غزال آمد و آن رشک غزاله
از خاک درت بر نتوان گشت که کردند
[...]
خوش آنکه نشینیم میان گل و لاله
ماه و تو به کف شیشه و در دست پیاله
در طرف چمن ساقی دوران می عشرت
در ساغر گل کرده و پیمانهٔ لاله
بر سرو و سمن لؤلؤ تر ریخته باران
[...]
تا لاله و گل هست میان گل و لاله
با لاله رخی کن می گلگون به پیاله
یارب چه گلی ای گل رعنا که در این باغ
نه بوی تو دارد گل و نه رنگ تو لاله
یک روز به من نگذرد از عمر که بی تو
[...]
کرد آنچه در اطراف جهان بود حواله
دیگر نه به من عمه بجا ماند و نه خاله
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.