سوار من که غبار رهش به ماه رسید
نشسته گرد به رخ چاشتگه ز راه رسید
چو مه به موکب سیاره بود شبگیرش
ولی جریده چو خورشید چاشتگاه رسید
پناه ساخته خورشید را به مشکین چتر
به فرق راه نشینان بی پناه رسید
ز کوس شاهی و بانگ سپاهیش برخاست
خروش و ولوله از شهر و کو که شاه رسید
سرم ز طارم عزت به خاک پاش فتاد
ز آستان مذلت به صدر جاه رسید
نکرده دعوی عشقش هنوز سینه به آه
ز اشک سرخ من از هر مژه گواه رسید
چه نعره ها که برآمد ز صوفیان از ذوق
چو نظم دلکش جامی به خانقاه رسید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بازگشت محبوب از سفر را وصف میکند؛ محبوبی که مانند شاه با شکوه میرسد، گیسویش سایبان بیپناهان میشود و آمدنش شهر را به غوغا میاندازد. عاشق سر به خاک پای او مینهد و همین افتادگی را مایهٔ سربلندی خود میداند. اشک سرخش پیش از آنکه آهی بکشد گواه عشقش میشود، و در پایان شاعر از اثر شعرش بر صوفیان خانقاه سخن میگوید.
هوش مصنوعی: سوارِ محبوب من که گرد و غبار راهش تا ماه بالا رفت، در حالی که گرد راه بر چهرهاش نشسته بود، هنگام چاشت (پیش از نیمروز) از سفر رسید.
هوش مصنوعی: هنگام سحر که به راه افتاد، مانند ماه در میان ستارگان، با همراهان و موکبی بزرگ بود؛ اما هنگام چاشت مانند خورشید، تنها و بیهمراه رسید.
هوش مصنوعی: گیسوی سیاه و خوشبویش را چون چتری بر سر گرفته و آن را سایبان خورشید کرده بود، و بر سر رهگذران و نشستگان بر سر راه که پناهی نداشتند سایه افکند و پناهشان شد.
هوش مصنوعی: از صدای طبل شاهانه و بانگ سپاهیانش، در شهر و کوچهها هیاهو و غوغا برخاست که شاه آمده است.
هوش مصنوعی: سرِ من از جایگاه بلند عزت و غرور به خاک پای او افتاد؛ اما همین افتادگی سبب شد که از آستانهٔ خواری به بالاترین مقام و منزلت برسم.
هوش مصنوعی: هنوز سینهام با آه، ادعای عشق او را آشکار نکرده بود که از هر مژهام اشکی سرخ چون گواهی بر این عشق جاری شد.
هوش مصنوعی: وقتی شعر دلنشین جامی به خانقاه رسید، صوفیان از شوق و حال چه فریادها که سر دادند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید
نویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسید
جمالِ بخت ز رویِ ظفر نقاب انداخت
کمالِ عدل به فریادِ دادخواه رسید
سپهر، دور خوش اکنون کُنَد که ماه آمد
[...]
بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید
رساند مژده که شاه جهان پناه رسید
فروغ نور جمالش به چشم مهر افتاد
صدای کوس جلالش به گوش ماه رسید
سرود مجلس رندان دردنوش اینست
[...]
بیا که رایت آن نائب آله رسید
نوید فتح و بشارت به مهر و ماه رسید
جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت
کمال عدل به فریاد دادخواه رسید
سپهر دور خوش اکنون زند که ماه آمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.