ساقی بیا که به ز خودی عشق و بی خودی
در ده شراب لعل ز جام زبرجدی
می ده به روی شاهد مهوش که این بود
سرمایه سعادت و اقبال سرمدی
می چیست جذب عشق که بد را و نیک را
سازد تهی ز وسوسه نیکی و بدی
شاهد کدام آن که شهود جمال اوست
مقصود منتهی و تمنای مبتدی
در شرع عشق هر چه به جز می ضلالت است
خوش آن که شد به شارع میخانه مهتدی
این نکته با فقیه چه گویم که بهره نیست
بوجهل را ز مشرب عذب محمدی
بیچاره مدعی کند اظهار علم و فضل
نشناخته قبول ز رد، جید از ردی
با روی چین گرفته و پشت دو تا زند
گلبانگ گل عذاری و لاف سهی قدی
جامی بسوز دلق تعلق که دوختند
بر قد همت تو قبای مجردی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: جامی ساقی را به آوردن می فرا میخواند و بیدرنگ می و شاهد را به معنای عرفانی تفسیر میکند: می کشش عشق است و شاهد جمالی که مقصود همهٔ سالکان است. سپس فقیه ظاهربین و مدعی پیر و خودنما را نکوهش میکند که از این حقیقت بیبهرهاند و ادعایشان با حالشان نمیخواند. در پایان خود را به سوزاندن خرقهٔ دلبستگی و پوشیدن جامهٔ تجرد فرا میخواند.
هوش مصنوعی: ای ساقی بیا، زیرا عشق و بیخودی از خودبینی و خودآگاهی بهتر است؛ شراب سرخ را در جام سبزرنگ زبرجدین بریز.
هوش مصنوعی: شراب را به یاد روی معشوق زیبای ماهرو بده، که همین مایهٔ خوشبختی و بخت جاودانه است.
هوش مصنوعی: مراد از می، کشش عشق است که بد و نیک را از وسوسهٔ نیکی و بدی خالی میکند و آدمی را از اندیشهٔ خیر و شر فارغ میسازد.
هوش مصنوعی: و مراد از شاهد کسی است که دیدار جمال او مقصود نهایی سالکان کامل و آرزوی رهروان تازهکار است.
هوش مصنوعی: در آیین عشق هر چیزی جز می گمراهی است؛ خوشا کسی که به رهنمایی شاهراه میخانه به راه راست رسید.
هوش مصنوعی: این نکته را با فقیه ظاهربین چگونه بگویم، وقتی همچون ابوجهل که از آبشخور گوارای حقیقت محمدی بهرهای نبرد، او نیز از آن بینصیب است.
هوش مصنوعی: مدعی بیچاره دانش و فضل خود را به رخ میکشد، در حالی که هنوز پذیرفته را از ردشده و خوب را از بد بازنشناخته است.
هوش مصنوعی: با چهرهٔ پرچین و قامت خمیده، باز هم بانگ گلرخساری و ادعای بلندبالایی سر میدهد؛ یعنی ادعایش با حالش نمیخواند.
هوش مصنوعی: ای جامی، خرقهٔ دلبستگی را بسوزان، زیرا جامهٔ تجرد و وارستگی را بر اندازهٔ همت تو دوختهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم همی چه گوئی ای هیز گلخنی
گفتا که چه شنیدی ای پیر مسجدی
گفتم یکی که مسجدیم چون نه غرمنم
گفتا تو نیز هم نه چنین پیر زاهدی
گفتم پلید بینی، لنگی بزرگ پای
[...]
آنی که بر خیار جهان سید آمدی
بردست دست نیکی تو پای هر بدی
خورشید را رفیع همی گفت رای تو
خورشید گفت هر چه مرا گفته ای خودی
گویی خدای بر تو همه فضل عرضه کرد
[...]
دوش آمدی و خرمن ما آتشی زدی
امشب بیا و باز رهان بازم از خودی
خالی کنیم خانه ز بهرِ نزولِ دوست
لابد برون شود همه چون تو درآمدی
عشقِ تو آمد و رگِ مجنون فروگذشت
[...]
شد موهبت جناب هنر را ز کتم غیب
پوری پسنده باز ز الطاف ایزدی
مامش از آن محمد جعفر نهاد نام
کش دید بوی جعفر و خوی محمدی
راندم بیان به روز مهش با هنر که باد
[...]
ای دل که بنده در نفس مقیدی
آزاده مؤید و حبس مؤبدی
بشکن قفس که باز سفید مؤیدی
در جو خویش صاحب سلطان سوددی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.