دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون میگریست
سوز من میدید شمع و از من افزون میگریست
گریه تلخ صراحی نیز بیچیزی نبود
غالبا از شوق آن لبهای میگون میگریست
صبحدم یارب کواکب بود ریزان از سپهر
یا نه بر درد دل من چشم گردون میگریست
چون فسونگر دید درد من برید از من امید
ورنه بیموجب چرا هنگام افسون میگریست
آن نه باران بود گرد کوی لیلی هر بهار
روزگار سنگدل بر حال مجنون میگریست
وان روان تا منزل شیرین نه جوی شیر بود
بلکه بر فرهاد مسکین کوه و هامون میگریست
شد چنان جامی ضعیف از محنت هجران که دوش
سیل اشک از خانه میبردش برون چون میگریست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف گریهٔ عاشق در فراق یار است. شاعر با حسن تعلیل، اشک شمع، ریزش شراب از صراحی، فروافتادن ستارگان، باران کوی لیلی و جوی شیر فرهاد را گریهٔ همدردی با عاشقان میشمارد. در بیت پایانی میگوید جامی چنان از هجران ناتوان شده که سیل اشکش او را از خانه بیرون میبرد.
هوش مصنوعی: دیشب در یاد تو چشمم پیوسته خون میگریست. شمع سوز و گداز مرا میدید و بیش از من اشک میریخت.
هوش مصنوعی: گریهٔ تلخ صراحی، یعنی شرابی که از آن فرومیریزد، هم بیسبب نبود. به گمان بسیار، از شوق لبهای سرخ و شرابگون تو میگریست.
هوش مصنوعی: خدایا، سپیدهدم آنچه از آسمان فرومیریخت ستارگان بود، یا چشم آسمان بر درد دل من اشک میریخت؟
هوش مصنوعی: افسونگر چون درد مرا دید، از درمانم ناامید شد. وگرنه چرا هنگام خواندن افسون بیدلیل گریه میکرد؟
هوش مصنوعی: آنچه هر بهار گرد کوی لیلی میبارید باران نبود. روزگار سنگدل بر حال مجنون اشک میریخت.
هوش مصنوعی: آن جوی روان تا منزل شیرین جوی شیر نبود. بلکه کوه و دشت بر فرهاد بیچاره میگریستند.
هوش مصنوعی: جامی از رنج جدایی چنان ناتوان و لاغر شد که دیشب وقتی میگریست، سیل اشکش او را از خانه بیرون میبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون میگریست
سوز من میدید شمع و از من افزون میگریست
گریه تلخ صراحی نیز بیچیزی نبود
غالبا از شوق آن لبهای میگون میگریست
صبحدم یارب کواکب بود ریزان از سپهر
[...]
شیشهٔ می دور از آن لبهای میگون میگریست
تا دل خود را دمی خالی کند، خون میگریست
دوش بر سوز دل من گریهها میکرد شمع
چشم من آن گریه را میدید و افزون میگریست
آن نه شبنم بود در ایام لیلی، هر صباح
[...]
از غم لیلی به وادی گرچه مجنون میگریست
گر رموز عشق دانی لیلی افزون میگریست
رفته در محفل سخن از آتشینرویی که دوش
شمع را دیدم که از اندازه بیرون میگریست
خون ز چشم آشنا میریخت در بزم وصال
[...]
شب که جمعی در غم آن جامه گلگون میگریست
چشم مردم آب و چشم حسرتم خون میگریست
دور عشقم نیست امروزی که در طفلی دلم
میشنید افسانهٔ لیلی و مجنون میگریست
همچون من در گریه نبود هیچکس رسوای شهر
[...]
آمدی، دیر و، دلم کز دوریت خون میگریست؛
زود رفتی و ندیدی، کز غمت چون میگریست؟!
آنکه میخندید بر حالم، ز عشقت پیش ازین؛
گر به این زاری مرا میدید، اکنون میگریست
شب، به کویت گریه میکردم من و، بر حال من؛
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.