از غم لیلی به وادی گرچه مجنون میگریست
گر رموز عشق دانی لیلی افزون میگریست
رفته در محفل سخن از آتشینرویی که دوش
شمع را دیدم که از اندازه بیرون میگریست
خون ز چشم آشنا میریخت در بزم وصال
وای بر بیگانه کآنجا آشنا خون میگریست
آه دردآلود را در دل نهفتم شام هجر
آسمان از بس که از بیم شبیخون میگریست
دیده خونبار ما بود آنکه در محفل طبیب
هر زمان در حسرت آن لعل میگون میگریست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ گریستنِ همه در عشق است: لیلی بیش از مجنون، شمع در مجلس از یاد معشوق آتشینرو، آشنا در بزم وصال و آسمان از بیم آه عاشق. در پایان شاعر میگوید آن که در مجلس پیوسته در حسرت لب معشوق میگریست، چشم خونبار خود او بود.
هوش مصنوعی: هرچند مجنون در بیابان از غم لیلی گریه میکرد، اگر رازهای عشق را بدانی، لیلی بیش از او میگریست. یعنی معشوق نیز در عشق میسوزد و دردش از عاشق بیشتر است.
هوش مصنوعی: دیشب در مجلس سخن از معشوقی آتشینچهره به میان آمد و دیدم که شمع بیاندازه اشک میریخت؛ گویی شمع از رشک یا سوز آن چهرهٔ تابان میگریست.
هوش مصنوعی: در مجلس وصال، چشم آشنا و نزدیکِ یار خون میگریست. وای به حال بیگانه، وقتی که آنجا حتی آشنا خون گریه میکرد.
هوش مصنوعی: در شب جدایی آه دردناکم را در دل پنهان کردم، زیرا آسمان از ترس شبیخونِ این آه سخت میگریست. یعنی آه عاشق چنان سوزان است که آسمان از آن میهراسد.
هوش مصنوعی: ای طبیب، آن که در مجلس همیشه در حسرت لب سرخ و شرابگون معشوق میگریست، چشم خونبار ما بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون میگریست
سوز من میدید شمع و از من افزون میگریست
گریه تلخ صراحی نیز بیچیزی نبود
غالبا از شوق آن لبهای میگون میگریست
صبحدم یارب کواکب بود ریزان از سپهر
[...]
شیشهٔ می دور از آن لبهای میگون میگریست
تا دل خود را دمی خالی کند، خون میگریست
دوش بر سوز دل من گریهها میکرد شمع
چشم من آن گریه را میدید و افزون میگریست
آن نه شبنم بود در ایام لیلی، هر صباح
[...]
شب که جمعی در غم آن جامه گلگون میگریست
چشم مردم آب و چشم حسرتم خون میگریست
دور عشقم نیست امروزی که در طفلی دلم
میشنید افسانهٔ لیلی و مجنون میگریست
همچون من در گریه نبود هیچکس رسوای شهر
[...]
آمدی، دیر و، دلم کز دوریت خون میگریست؛
زود رفتی و ندیدی، کز غمت چون میگریست؟!
آنکه میخندید بر حالم، ز عشقت پیش ازین؛
گر به این زاری مرا میدید، اکنون میگریست
شب، به کویت گریه میکردم من و، بر حال من؛
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.