غرض از چاشنی عشق توام درد و غم است
ورنه زیر فلک اسباب تنعم چه کم است
هست بر مایده حسن بسی نعمت و ناز
قوت عاشق ز میان همه رنج و الم است
می زیم شاد دمی با تو دمی با یادت
حاصل عمر گرانمایه همین یک دو دم است
وعده لطف و کرم را مکن ای دوست خلاف
کز کریمان نسزد آنچه خلاف کرم است
قد من گر ز غم عشق تو خم شد چه عجب
بار عشق است کزان قامت افلاک خم است
پاکبازان همه در میکده محرم گشتند
غیر جامی که به تقوی و ورع متهم است
خوش بود دولت وصل تو چه بسیار و چه کم
سلطنت گر همه یک لحظه بود مغتنم است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل میگوید که از عشق جز درد و غم نمیخواهد و روزی عاشق همین رنج است، و حاصل عمرش را لحظههای بودن با معشوق یا یاد او میداند. از معشوق میخواهد به وعدهٔ لطفش وفا کند و خمیدگی قامتش را از بار سنگین عشق میشمارد. در بیت تخلص با طنز، خود را به جرم پرهیزگاری از محرمان میکده جدا میبیند و در پایان هر اندازه وصال را، هرچند کوتاه، غنیمت میداند.
هوش مصنوعی: آنچه من از چشیدن مزهٔ عشق تو میخواهم درد و غم است؛ وگرنه در این جهان وسایل خوشی و آسایش کم نیست.
هوش مصنوعی: بر سفرهٔ زیبایی تو نعمت و ناز فراوان است، اما روزی و خوراک عاشق از میان همهٔ آنها فقط رنج و درد است.
هوش مصنوعی: لحظهای در کنار تو و لحظهای با یاد تو شادمان زندگی میکنم؛ حاصل این عمر گرانبها همین یکی دو لحظه است.
هوش مصنوعی: ای دوست، به وعدهٔ مهربانی و بخششی که دادهای خلاف نکن، زیرا از بزرگواران کاری که برخلاف بزرگواری باشد شایسته نیست.
هوش مصنوعی: اگر قامت من از غم عشق تو خمیده شد جای شگفتی نیست؛ این بار عشق است که حتی قامت آسمانها از آن خم شده است.
هوش مصنوعی: پاکبازان که همه چیز را در راه عشق باختهاند همگی در میکده محرم و آشنا شدند، جز جامی که به پرهیزگاری و زهد متهم است؛ یعنی زهد ظاهری مایهٔ دوری از حریم عشق است.
هوش مصنوعی: نعمت وصال تو چه زیاد باشد چه کم، خوش است؛ پادشاهی حتی اگر یک لحظه باشد غنیمت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز جشن عرب و وقت نشاط عجم است
شادزی گرچه فلک باعث اندوه و غم است
خویشتن رنجه مدار از قبل فقد مراد
می خور انگار که آن نیز وفا و کرم است
شاه انجم زکمین گاه افق بیرون تافت
[...]
الحق این جشن، نه جشن است که باغ ارم است
ارم از لطف مزاجش به وبا متهم است
نقش بند چمنش باد، ز چین لطف است
رنگریز ثمرش ماه ز چرخ کرم است
دامنش پر زر و سیم است که کان امل است
[...]
خوی ترکان همه مایل به جفا و ستم است
آزمودیم بسی، ترک وفادار کم است
این بلایی ست نه ترکی ست به دنباله ی چشم
دل ز ما برد و گر جان بجهد مغتنم است
پیش او هم چو منی را چه محل باشد و قدر
[...]
یارب، اندر سر هر موی تو چندان چه خم است
زیر آن موی رخت از گل خندان چه کم است
چند گویی که مکن صورت جورم از چشم
مردم چشم تو خود صورت جور و ستم است
ما چو از زلف تو زنار ببستیم، اکنون
[...]
آنکه دست و دل او مظهر جود و کرم است
وانکه در داد و دهش صد چو فریدون و جم است
قدوه و قبله شاهان جهان خواجه علی
یاور ملک عرب داور ملک عجم است
و آنکه تیغش بگه رزم ز خون دل خصم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.