ای صفات تو نهان در تتق وحدت ذات
جلوه گر ذات تو از پرده اسما و صفات
ما گرفتار جهت از تو نشان چون یابیم
ای سراپرده اجلال تو بیرون ز جهات
از ندای تو درافتاد صدایی به حرم
خاست صد نعره لبیک ز اهل عرفات
مشرب زهد کجا چاشنی عشق کجا
آن یکی ملح اجاج آمد و این عذب فرات
ما نداریم مشامی که توانیم شنید
ورنه هر دم رسد از گلشن وصلت نفحات
به وفای تو درآمیخت چنان آب و گلم
که دمد بعد وفات از گل من بوی وفات
مرد جامی به سر تربت او بنویسید
هذه روضة من حل به العشق فمات



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه با ستایش خداوند آغاز میشود: ذاتی که در پردهٔ اسما و صفات جلوه میکند و از هر جهت و مکانی برتر است، و ندایش لبیک حاجیان را برمیانگیزد. سپس شاعر زهد خشک را به آب شور و عشق را به آب شیرین مانند میکند و ناتوانی انسان را از دریافت نسیم وصال یادآور میشود. در پایان، از وفاداریای سخن میگوید که پس از مرگ هم از خاکش میروید، و برای خود سنگنوشتهای عربی پیشنهاد میکند که او کشتهٔ عشق است.
هوش مصنوعی: ای خدایی که صفاتت در پردهٔ یگانگی ذاتت پنهان است، و ذات تو از پشت پردهٔ نامها و صفاتت آشکار و جلوهگر میشود. یعنی صفات در مرتبهٔ وحدت در ذات محو است و ذات از راه اسما و صفات شناخته میشود.
هوش مصنوعی: ما که در بند جهتها و مکانها هستیم، چگونه میتوانیم نشانی از تو بیابیم، ای کسی که سراپردهٔ شکوه و بزرگیات بیرون از هر جهت و مکانی است؟
هوش مصنوعی: از ندا و دعوت تو پژواکی در حرم افتاد و از آن، صدها فریاد «لبیک» از حاجیان در عرفات برخاست. اشاره به ندای ابراهیم به حج و پاسخ لبیکگویان دارد.
هوش مصنوعی: آبشخور زهد کجا و طعم عشق کجا؛ زهد مانند آب شور و تلخ است و عشق مانند آب شیرین و گوارا. اشاره به آیهٔ قرآن دربارهٔ دو دریای شور و شیرین است.
هوش مصنوعی: ما شامهای نداریم که بتوانیم بو را دریابیم، وگرنه هر لحظه از گلزار وصال تو نسیمهای خوشبو میرسد. یعنی عیب از ناتوانی ماست، نه از دریغکردن فیض تو.
هوش مصنوعی: وجود خاکی من چنان با وفاداری به تو آمیخته است که پس از مرگم نیز از خاک من بوی وفاداری به تو برمیخیزد.
هوش مصنوعی: جامی مُرد؛ بر سر خاک او بنویسید: «این آرامگاه کسی است که عشق در او جای گرفت و او مُرد.»
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای به عدل تو جهان یافته از جور نجات
دولت و ملک ملک را زبقای تو ثبات
گر بنازند وزیران کُفات از تو سزد
زانکه هم شمس وزیرانی و هم صدر کفات
آن وزیری تو که از بعد رسول قُرَشی
[...]
دوستان با جگرِ تشنه رسید آب حیات
کوریِ مدّعیان را به محمّد صلوات
شکرِ حق را که نمردیم و رسیدیم به کام
عاقبت هم اثری روی نمود از دعوات
ما به فروسِ ملاقات رسیدیم و حسود
[...]
تا قلندر نشوی راه نیابی به نجات
در سیاهی شو، اگر میطلبی آب حیات
موی بتراش و کفن ساز تنت را از موی
تا درین عرصه نگردی تو بهر مویی مات
به یلک هر دو جهان را یله کن، تا چو یلان
[...]
ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات
در هوای توام از آتش غم نیست نجات
بر رخ همچو مهت نیل صبوحی که کشید
که مرا دیده شد از حسرت او عین فرات
دایه حسن لب لعل شکر بار ترا
[...]
دلبرا چشمه نوشت ببرد آب حیات
بشکر خنده لعلت برود آب نبات
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.