دردمندم عاجزم بیمار و تنها و غریب
حال خود مشروح گفتم وقت لطف است ای طبیب
هر شفا در حقه غیب است و آن در دست توست
حقه بگشا و کرامت کن شفایی عن قریب
جوشش دریای فضلت نیک و بد را شامل است
گرچه از بد بدترم حاشا که مانم بی نصیب
عاشق بیمار را وصل حبیب آمد علاج
زآستانت چون روم چون هم طبیبی هم حبیب
با تو دستاویز من تنهایی و غربت بس است
با غریبان لطف و رحمت نیست از خویت غریب
عمر شیرین عیش خوش از دولت وصل تو بود
لا بقائی بعده یحلو و لا عیشی یطیب
بنده جامی را به مسکینان این درگاه بخش
استجب هذاالدعا فی شانه یا مستجیب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مناجاتگونه گفتوگوی بیماری تنها و غریب با طبیب است. طبیب در عین حال محبوب اوست و میتواند خداوند باشد. گوینده بیچارگی و گناه خود را میپذیرد و امید شفا را به فراخی بخشش او و رسم مهربانیاش با غریبان میبندد. در پایان جامی با ابیات ملمّع عربی، شیرینی زندگی را تنها در وصال میداند و برای پذیرفته شدن دعایش التماس میکند.
هوش مصنوعی: گوینده به طبیب میگوید دردمند و ناتوان و بیمار و تنها و دور از وطنم. حال خود را بهتفصیل گفتم و اکنون هنگام مهربانی توست.
هوش مصنوعی: هر درمانی در صندوقچهٔ غیب نهفته است و کلید آن در دست توست. پس آن را بگشا و بهزودی شفایی به من ببخش.
هوش مصنوعی: دریای بخشش تو چنان میجوشد که نیک و بد را دربرمیگیرد. هرچند من از بدان بدترم، دور باد که بیبهره بمانم.
هوش مصنوعی: درمان عاشق بیمار رسیدن به دوست است. چگونه از درگاه تو بروم، وقتی هم پزشک منی و هم محبوب من؟
هوش مصنوعی: برای امید بستن به تو، همین تنهایی و غربتم بس است. زیرا مهربانی و رحمت با غریبان از خوی تو دور نیست.
هوش مصنوعی: زندگی شیرین و خوشی من از برکت وصال تو بود. پس از آن نه زندگیای برایم شیرین است و نه عیشی خوش.
هوش مصنوعی: شاعر خود را «بندهٔ جامی» مینامد و میخواهد که او را به نیازمندان این درگاه ببخشند. سپس به عربی میگوید: ای اجابتکننده، این دعا را دربارهٔ او بپذیر. لحن بیت مناجاتگونه است و خطاب آن به خداوند یا معشوقِ رحمتبخش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب
کو به یک ره بُرد از من صبر و آرام و شکیب
رومیانه روی دارد، زنگیانه زلف و خال
چون کمان چاچیان، ابروی دارد پرعتیب
از عجایبهای عالم سی و دو چیز عجیب
[...]
ای جوانبختی که در خلوتسرای کاینات
رأی پیرت میگشاید پرده از ابکار غیب
در جهان عدلت چو موسی تا ید بیضا نمود
گوسفند از گرگ بیند مهربانی شعیب
تا نشستی چون محمد بر سریر سروری
[...]
جان نیاید در نشاط، الا که بر بوی حبیب
تا گل رنگین نبالد، خوش ننالد عندلیب
عود خشکم؛ آتش جانسوز میباید، مرا
تا ز طیب جان، دماغ حاضران گردد، رَطیب
دولت بوسیدن پایش ندارد، هر کسی
[...]
جانبِ ما خوب میآید. که می آید؟ حبیب
وز پی او زشت میآید. که میآید؟ رقیب
برنتابد جان ما دردسر هر کسی دگر
مینشیند درد او در دل تو برخیز ای طبیب
چون کشی خوان به پیش جگرخواران غم
[...]
عشق و بیماری و درویشی و صد طعن رقیب
این همه جمع و من مهجور تنها و غریب
از که خواهم یارئی چون دوست با من دشمن است
وز که جویم مرهمی چون هست دردم از طبیب
شمع در جمع حریفان رفت از آن پروانه سوخت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.