شاد باش، ای شب فرخنده دوش
که فلان بود مرا در آغوش
نه همی سیر شد از رویش چشم
نه همی پر شدی از قولش گوش
ماجرای دل خون گشته من
دیده می ریخت برون، من خاموش
مست بودم خبر از خویش نداشت
باده را گر چه نمی کردم نوش
او همی گفت سخن، من حیران
او همی خورد می و من بیهوش
ای که آن روی ندیدی زنهار
گر مقابل شویش دیده مپوش
هست بازار تو در دلها گرم
حسن چندانکه توانی بفروش
ناله خسرو بشنو که خوش است
بر در شاه فغان چاووش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر شبِ وصالِ دیشب را میستاید که یار در آغوشش بود. او از سیرنشدنِ چشم و گوش، اشکِ رازگو، و مستی و حیرتش بی آنکه باده بنوشد سخن میگوید. سپس دیگران را به دریغنکردن از دیدن آن روی فرامیخواند و از یار میخواهد حسنش را بر دلهای خریدار عرضه کند. در پایان، نالهی خود را به بانگِ چاووش بر درگاهِ شاه همانند میکند.
هوش مصنوعی: ای شبِ خجستهی دیشب، شاد باشی، چون آن یارِ معلوم در آغوش من بود. شاعر از سرِ پردهپوشی نام یار را نمیبرد و «فلان» میگوید.
هوش مصنوعی: چشمم از دیدن رویش سیر نمیشد و گوشم از شنیدن سخنانش پر نمیشد. یعنی هرچه میدیدم و میشنیدم، باز تشنهتر بودم.
هوش مصنوعی: من خاموش بودم و چشمم بهجای من، ماجرای دلِ خونشدهام را با اشک بیرون میریخت. اشکم رازِ دلم را آشکار میکرد.
هوش مصنوعی: با آنکه باده نمینوشیدم، چنان مست بودم که از خود خبر نداشتم. یعنی مستیِ من از دیدار یار بود، نه از شراب.
هوش مصنوعی: او سخن میگفت و من حیران بودم؛ او می مینوشید و من بیهوش بودم. تأثیرِ کارهای او در من پدیدار میشد.
هوش مصنوعی: ای کسی که آن روی را ندیدهای، زنهار اگر روبهرویش قرار گرفتی، چشم از او مپوش و این فرصت را از دست مده.
هوش مصنوعی: شاعر به یار میگوید که بازارت در دلها گرم است و خریدار فراوان داری، پس تا میتوانی حسنت را بفروش و جلوه کن.
هوش مصنوعی: خسرو خود را چاووشِ درگاهِ معشوق میداند و میگوید نالهی او را بشنو، چون خوشآهنگ است. همانگونه که بانگِ چاووش بر درِ شاه خوش است، نالهی او بر درِ یار نیز چنین است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باز دوش آن صنم بادهفروش
شهری از ولوله آورد به جوش
صبحدم بود که میشد به وثاق
چون پرندوش نه بیهش نه به هوش
دست برکرده به شوخی از جیب
[...]
ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای رخ چون قمرت غارت هوش
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش
هر دم از روی خوی آلوده تو
[...]
خانهٔ نحل ز تو چشمهٔ نوش
دانهٔ نخل ز تو شهدفروش
گفت حاشا که ز پس مانده دوش
دیک جود آورم امروز به جوش
نوبهارست و چمن جلوهفروش
گل و بلبل همه در جوش و خروش
ابر در گریه و گل را ز نشاط
دهن از خنده رسد تا بر گوش
نگه از ذوق چنان رفته ز خویش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.