خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود
مژه هر زمان اشک پالای بود
بیا، ای جهان، بر سر من بگرد
که این سر شبی زیر آن پای بود
تنم بر در دوست پامال گشت
چه تدبیر چون خاک آن جای بود؟
شب دوش هم بد نبود از خیال
اگر چه دراز و غم افزای بود
زمی های دوشینه مستم هنوز
میی کز دو چشم جگرزای بود
بگویم چه خوش داشت وقت مرا
سرودی که از ناله و وای بود
بکش زارم،ای عشق، کان دل نماند
که صبر مرا کارفرمای بود
بیفتاد چندین دل خلق دی
که شانه تراگیسوافزای بود
یکی کار زان لب دریغم مدار
که تا بود خسرو شکرخای بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق شب وصالی را به یاد میآورد که سرش زیر پای یار بود و اشک میریخت، و حتی شب هجران دیشب را به سبب خیال یار خوش میشمارد. از مستیِ اشک خونین و سرودِ ناله سخن میگوید و چون دیگر صبری برایش نمانده، از عشق میخواهد او را بکشد. در پایان از دلربایی گیسوی یار میگوید و، به اعتبار شکرخایی خود، از لب او بهرهای میخواهد.
هوش مصنوعی: خوشا شبی که چشمم بر آن گلو و گردن (یار) دوخته بود و مژههایم هر لحظه اشک را صاف میکرد و فرو میریخت.
هوش مصنوعی: ای جهان، بیا و به گرد سر من بگرد و فدایم شو، زیرا این سر یک شب زیر پای آن محبوب بوده است.
هوش مصنوعی: تنم بر در خانهٔ دوست لگدمال شد. چه چارهای داشتم، وقتی که خاکِ آن آستانه شده بودم؟
هوش مصنوعی: دیشب هم به سبب خیال یار شب بدی نبود، هرچند طولانی بود و غم را افزون میکرد.
هوش مصنوعی: هنوز از شرابهای دیشب مستم؛ شرابی که از دو چشمم میجوشید و از جگر برمیخاست، یعنی اشک خونین.
هوش مصنوعی: بگذار بگویم که سرودی ساخته از ناله و آه چه وقت خوشی برایم فراهم کرد.
هوش مصنوعی: ای عشق، مرا به زاری بکش، زیرا آن دلی که فرمانروای صبر من بود دیگر نمانده است.
هوش مصنوعی: دیروز که شانه گیسوی تو را میگشود و انبوهتر نشان میداد، دلهای بسیاری از مردم از دست رفت و فرو افتاد.
هوش مصنوعی: دستکم یک بهره از آن لب را از من دریغ مکن، زیرا خسرو تا بوده، شکرخا و شیرینسخن بوده است و به شیرینی آن لب سزاوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همه دشت پر باده و نای بود
به هر کنج صد مجلس آرای بود
فرامرز هر سو صف آرای بود
به هرگوشه چون شیر بر پای بود
به پیشش سرود و می و نای بود
که گردون به کامش دلارای بود
نه پوینده را بر زمین پای بود
نه پرنده را در هوا جای بود
سرآشفته ای مستِ خود رای بود
که در کشمرش پیش از این جای بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.