ای که روی تو حیات جان است
دیده جایت شده جای آنست
ماه را از رخ چون خورشیدت
در شب چاردهم نقصانست
سخن اندر لب تو دل ببرد
دل چه باشد، سخن اندر جان است
بی لبت هر لب لعلی که گزم
سنگ ریزه به ته دندانست
ناتوانم، که غمت با من کرد
هر چه از جور و جفا بتوانست
سلک در گشت مرا ز آب دو چشم
تار هر رشته که در دندانست
به گه گریه سواد چشمم
تیره، گویی که شب بارانست
گفتیم غم مخور و آسان گیر
این به گفتن، صنما، آسانست
دور از شعله آه خسرو!
که دلش سوخته هجرانست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل زیبایی چهرهٔ معشوق را برتر از ماه تمام میشمارد و سخن و لب او را جانستان و بیهمتا میداند. سپس از ناتوانی خود در برابر جفای غم عشق و از گریهٔ بیامانش میگوید. در پایان، اندرز معشوق را که «غم مخور» گفته بود، سخنی آسان بر زبان اما دشوار در عمل میخواند و از آه سوزان دل هجراندیدهٔ خسرو سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات مایهٔ زندگی جان است، چشم من جایگاه تو شده است و سزاوار است که چنین باشد.
هوش مصنوعی: ماه حتی در شب چهاردهم که کامل است، در برابر چهرهٔ خورشیدمانند تو کاستی و کمبود دارد.
هوش مصنوعی: سخنی که بر لب تو جاری میشود دل را میرباید. دل که چیزی نیست؛ سخن تو جان را درمییابد و جان را میبرد.
هوش مصنوعی: بی لب تو، هر لب سرخ و لعلگونی را که ببوسم و بگزم، مانند سنگریزهای زیر دندان بیمزه و آزارنده است.
هوش مصنوعی: ناتوان و بیرمق شدهام، زیرا غم تو هر ستم و جفایی که از دستش برمیآمد بر من روا داشت.
هوش مصنوعی: از اشک فراوان دو چشمم، هر تار و رشتهای که در دندان دارم به رشتهای از مروارید بدل شده است؛ یعنی اشکهایم چون مروارید بر هر رشتهای نشسته است.
هوش مصنوعی: هنگام گریستن، سیاهی چشمم چنان تیره است که گویی شبی بارانی است.
هوش مصنوعی: به من گفتی غم نخور و کار را آسان بگیر؛ ای معشوق بتگونه، این سخن فقط به زبان آوردنش آسان است.
هوش مصنوعی: از شعلهٔ آه خسرو دور باش و آسیبش از تو دور باد، زیرا دل او از آتش جدایی سوخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر عروسی که کنون در چمن است
همه در حیرت و حسرت چو من است
شاخ از قطره چو سیمین سمن است
برگ در روضه چو زرین مجن است
آب بر شاخ بهنگام سحر
[...]
سیزده جنس نهاده است نبی
که همه مسخ شدند و همه هست
ز آن یکی خرس که بد خنثی طبع
دیگری پیل که شد فسق پرست
من خری دیدم کو مسخ نبود
[...]
دل و جانم بره جانان است
گر بدو باز رسم جان آن است
پای در دامن صبر آرم از آنک
دست دست ستم هجران است
آن چه من می کشم از فرقت او
[...]
شاخ سرسبز و چمن دلشادست
عالم از عدل بهار آباد است
غنچه تا روی به صحرا آورد
گرهی از سر دل بگشادست
سرو در خدمت گل برپایست
[...]
گر ز خورشید بوم بی نور است
از پی ضعف خود، نه از پی اوست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.