ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن
به شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
چو بوی گل ز در بسته می رسد به مشام
چه لازم است تملق به باغبان کردن؟
دل تو نرم به افسون ما کجا گردد؟
که خط ترا نتوانست مهربان کردن
نهان چگونه کنم عشق را، که ممکن نیست
به پنبه آتش سوزنده را نهان کردن
ز عارفان نظربسته از جهان، آید
به چشم بسته نگهبانی جهان کردن
ز روزگار جوانی تو دلپذیرتری
ترا چگونه فراموش می توان کردن؟
دلی است نرم مرا چون طلای دست افشار
چرا به سنگ محک باید امتحان کردن؟
ز شوق مرحله پیمای عشق می آید
چو کبک کوه گرانسنگ را روان کردن
به کیمیای اثر می توان درین عالم
دو روزه هستی خود عمر جاودان کردن
به خون مرده بود نیشتر زدن صائب
به بی غمان، سخن عشق را بیان کردن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مضمونهای جداگانهای در باب ادب عاشقی، سنگدلی معشوق و پنهانناپذیری عشق دارد. شاعر از ادب نظاره از دور و بینیازی از چاپلوسی میگوید، از دل نرم و خالص خود که نیاز به آزمون ندارد، و از نیروی شوق که کوه را روان میکند. در پایان نتیجه میگیرد که سخن عشق با بیدردان بیاثر است، چنانکه نیشتر بر خون مرده کارگر نیست.
هوش مصنوعی: وقتی میتوان از دور گلستان را تماشا کرد، از ادب به دور است که روی شاخهٔ گل آشیانه بسازی. یعنی ادب عاشق آن است که از دور نظاره کند و به معشوق نزدیک و گستاخ نشود.
هوش مصنوعی: وقتی بوی گل از پشت در بسته هم به مشام میرسد، چه نیازی است که به باغبان چاپلوسی کنی؟ بهرهای را که بیمنت به دست میآید، نباید با خواری طلبید.
هوش مصنوعی: دل سخت تو کی با افسون و سحر ما نرم میشود، در حالی که حتی رویش خط بر چهرهات (که معمولاً از غرور زیبارو میکاهد) نتوانست تو را مهربان کند؟
هوش مصنوعی: چگونه عشق را پنهان کنم، وقتی ممکن نیست آتش سوزان را با پنبه پوشاند؟ پنبه خود آتش میگیرد و راز عشق نیز فاش میشود.
هوش مصنوعی: عارفانی که چشم از دنیا فروبستهاند، میتوانند با همان چشم بسته نگهبان و پاسدار جهان باشند. یعنی بیاعتنایی به دنیا با بینش باطنی همراه است.
هوش مصنوعی: تو از روزگار جوانی هم دلپذیرتری؛ پس چگونه میتوان تو را از یاد برد؟
هوش مصنوعی: دل من مانند طلای نرم و خالص دستافشار است؛ چرا باید آن را با سنگ محک آزمود؟ خلوص آن آشکار است و نیاز به آزمایش ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که با شوق راه عشق را میپیماید، میتواند مانند کبک، کوه سنگین را هم به حرکت درآورد؛ یعنی شوق عشق دشوارترین کارها را آسان میکند.
هوش مصنوعی: در این جهان میتوان با کیمیای تأثیرگذاری و کار اثربخش، هستی کوتاه دوروزهٔ خود را به عمری جاودان بدل کرد.
هوش مصنوعی: صائب، سخن عشق گفتن برای بیدردان و بیغمان مانند نیشتر زدن به خون مرده است؛ بیحاصل است و اثری ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ضرورت است جدایی ز دل ستان کردن
به خویشتن که تواند وداع جان کردن
مرا قبول نمی باشد ارکسی گوید
که خو زهم دم دیرینه وا توان کردن
چه خوش ترست علی رغم جان دشمن را
[...]
نظر چگونه توان در همه جهان کردن؟
چو نیست آن که به رویش نظر توان کردن
به هر چه بی رخ تو پیش از این نظر کردم
به جان تو که پشیمان شدم، از آن کردن
به فتوی خط تو کآیتی ست در خوبی
[...]
نظاره تو به هر دیده کی توان کردن
نظر بروی تو باید بچشم جان کردن
بخشم و ناز نگاهی بما کنی گاهی
گر این نگه نکنی هم چه میتوان کردن
اگر بخاک افتد ذره گر بعرش رود
[...]
توان به هجر تو آسان وداع جان کردن
ولی وداع تو آسان نمیتوان کردن
بسینه ناوک غم تا بکی روان کردن
چه ذوق رو دهد از آینه نشان کردن
دلا بگلشن حسن معاش می باید
بقدر پایه پرواز آشیان کردن
قفس فراخ اگر گشت گلستان نشود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.