|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز کجا آمده‌ای می‌دانی
ز میان حرم سبحانی
یاد کن هیچ به یادت آید
آن مقامات خوش روحانی
پس فراموش شدستت آنها
لاجرم خیره و سرگردانی
جان فروشی به یکی مشتی خاک
این چه بیع است بدین ارزانی
بازده خاک و بدان قیمت خود
نی غلامی ملکی سلطانی
جهت تو ز فلک آمده‌اند
خوبرویان خوش پنهانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ریشهٔ وجود انسان و سرشت الهی او اشاره می‌کند و به این پرسش می‌پردازد که انسان از کجا آمده است. او از حال فراموشی و سرگردانی آدمی در دنیا سخن میگوید و به او یادآوری می‌کند که با ارزش‌ترین چیزها را به سادگی فراموش کرده است. مولانا به نقد دنیا و بی‌ارزشی آن در مقایسه با مقام‌های روحانی می‌پردازد و از سرنوشت انسان‌هایی که جان خود را به چیزهای پیش‌پاافتاده می‌فروشند، سخن میگوید. در نهایت، او به زیبایی‌های ناشناخته‌ای که در نیکان وجود دارد، اشاره می‌کند و دعوت به توجه به اصل و ریشهٔ وجود می‌کند.
هوش مصنوعی: تو خود می‌دانی از کجا آمده‌ای، از دل حرم پر از جلال و زیبایی.
هوش مصنوعی: به یاد بیاور که اگر به یاد می‌آوری، آن موقعیت‌های زیبا و روحانی در ذهنت زنده خواهند شد.
هوش مصنوعی: بنابراین، تو دیگر آنها را فراموش کرده‌ای و در نتیجه، در سردرگمی و حیرت به سر می‌بری.
هوش مصنوعی: فروش جان خود به یک مشت خاک، چه معامله‌ی عجیب و ارزانی است.
هوش مصنوعی: خاک و زمین هم دارای ارزش و قیمتی هستند و شایسته نیست که به جایگاهی پایین‌تر تن بدهند، حتی اگر برای آنها مقام و سلطنتی فراهم شود.
هوش مصنوعی: زیبایانی که به دلخواه خود، از آسمان به سوی تو آمده‌اند، با ظرافت و در خفا حضور دارند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
من همان گویم کان لاشه خرک
گفت و می کند بسختی جانی
چه کنم ؟ بار کشم ، راه روم
که مرا نیست جزین درمانی
یا بمیرم من و یا خر بنده
[...]
دلم ای دوست تو داری دانی
جان ببر نیز که می‌بتوانی
به دلی صحبت تو نیست گران
چه حدیثست به جان ارزانی
گویمت بوسه مرا گویی جان
[...]
ای حریم حرمت یزدانی
وی نهاد لطفت جسمانی
از نکوئی دوم فردوسی
وز بلندی شرف کیوانی
خوشتر از کارگه ار تنگی
[...]
بی تو دردی است ز هر درمانی
اینت بی دردی و بی درمانی
زلف پر فتنه فشانی هر دم
فتنه زلف چرا ننشانی
ماه روئی و چو چرخ دم ساز
[...]
ای صفات کرمت روحانی
وی تو در ملک نظام ثانی
هر کجا حضرت تو، آسایش
هر کجا دولت تو، آسانی
همه زرهای جهان را نقشست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.