شد آب و هنوز در حجاب است
این آبله در دل حباب است
در دیده پاک، پرتو حسن
در خانه کعبه ماهتاب است
عشق تو فسانه سوز هستی
سودای تو پرده سوز خواب است
صبحیم ولی ز سرد مهری
در سینه ما نفس به خواب است
حرفی سر کن که میهمان را
خاموشی میزبان جواب است
جایی که نه آسیا بگردد
اندیشه رزق، بی حساب است
بیهوده دل مشوش ما
در فکر گناه یا ثواب است:
در مملکت وسیع رحمت
هر جنس که می برند، باب است
از کشمکش چهار عنصر
دایم دل خسته در عذاب است
چون عالم خاک آرمیده است
در عالم آب، انقلاب است
تا روی به طوف کعبه کرده است
فکر صائب همه صواب است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با تصویر حباب و آبله آغاز میشود و از پاکی نگاه، سوزندگی عشق و بیمهری روزگار سخن میگوید. شاعر سپس اندیشهٔ روزی و نگرانی از گناه و ثواب را بیهوده میشمارد، چون رحمت الهی گسترده است و هر کالایی در آن پذیرفته میشود. پس از اشاره به رنج دل از کشمکش عناصر، در پایان روی آوردن به کعبه را مایهٔ درستی اندیشه میداند.
هوش مصنوعی: حباب مانند آبلهای است که به آب بدل شده و باز هم در پرده و پوشیده مانده است. شاید اشاره به دلی دارد که از درد گداخته و آب شده، اما رازش هنوز پنهان است.
هوش مصنوعی: در چشم پاک، پرتو زیبایی مانند مهتابی است که در خانهٔ کعبه بتابد. یعنی نگاه پاک به زیبایی، پاک و بیآلایش و مقدس است.
هوش مصنوعی: عشق تو افسانهٔ هستی را میسوزاند و از میان میبرد، و سودای تو پردهٔ خواب را میسوزاند و خواب را از چشم میرباید.
هوش مصنوعی: ما مانند صبح هستیم، اما از بیمهری و سردی، نفس در سینهٔ ما خفته است. یعنی صبحدمِ ما از سردی محبت بیرون نمیآید.
هوش مصنوعی: سخنی آغاز کن، زیرا خاموشی میزبان برای مهمان به معنای جواب دادن و راندن اوست.
هوش مصنوعی: در جایی که آسیایی نمیگردد، اندیشیدن به روزی بیپایه و بیهوده است. شاید مراد این است که بیرون از گردش آسیای فلک، نگرانی روزی معنا ندارد.
هوش مصنوعی: دل پریشان ما بیهوده در اندیشهٔ گناه و ثواب است.
هوش مصنوعی: زیرا در قلمرو گستردهٔ رحمت الهی هر کالایی که ببرند، پسندیده و خریدنی است؛ یعنی رحمت خدا گناهکار و نیکوکار را میپذیرد.
هوش مصنوعی: از کشمکش چهار عنصر خاک و آب و باد و آتش، دل خسته همیشه در رنج و عذاب است.
هوش مصنوعی: عالم خاک آرام است، اما در عالم آب آشوب و دگرگونی برپاست. شاید اشاره به آرامی ظاهر و آشوب دل و اشک باشد.
هوش مصنوعی: از وقتی صائب رو به طواف کعبه آورده، اندیشهاش یکسره درست و بجا شده است. میان «صواب» و «ثواب» نیز بازی لفظی هست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برخیز هلا نه وقت خواب است
مه منتظر تو آفتاب است
آن ماه دو هفته در نقاب است؟
یا حوریِ دست در خضاب است؟
وان وسمه بر ابروان دلبند
یا قوس قزح بر آفتاب است؟
سیلاب ز سر گذشت یارا
[...]
هر تاب که بر تو زآفتاب است
سوزَش همه بر من خراب است
نقل است لب تو یا شراب است
یا آتش و دل از او کباب است
یک قطره ز جام توست دریا
یک ذره ز حسنت آفتاب است
شمعی تو و دیده جای تاریک
[...]
این شیشهٔ ما پر از گلاب است
گفتیم گلاب و در کل آب است
آب است و حباب این می و جام
آبش می و جام ما حباب است
نقشی که خیال غیر بندد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.