عشق سلطان و عقل دهقان است
رزق دهقان ز عدل سلطان است
عشق چون آفتاب کنعانی
عقل ده گانه همچو اخوان است
کیست گردن ز حکم عشق کشد؟
عشق انگشتر سلیمان است
ظلمات سواد هستی را
مشرب عشق، آب حیوان است
عقل در بارگاه حضرت عشق
منفعل چون نخوانده مهمان است
عقل مرغی است در قفس محبوس
عشق سیمرغ قاف امکان است
عقل فرمان پذیر تکلیف است
عشق سیلاب کفر و ایمان است
آسمان سفره ای است پر نعمت
عشق آن سفره را نمکدان است
اقتدا تا به مولوی کرده است
شعر صائب تمام عرفان است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در برتری عشق بر عقل است و با تشبیههای پیاپی عشق را پادشاه، یوسف، انگشتر سلیمان، آب حیات، سیمرغ و نمکدانِ سفرهٔ آسمان میشمارد و عقل را رعیت، برادران حسود یوسف، مهمان ناخوانده و مرغ در قفس. عقل بستهٔ تکلیف است، ولی عشق از کفر و ایمان فراتر میرود. در پایان صائب شعر خود را به سبب پیروی از مولوی سراسر عرفان میداند.
هوش مصنوعی: عشق مانند پادشاه است و عقل مانند کشاورز رعیت؛ روزی و آسایش رعیت از دادگری پادشاه به دست میآید. یعنی عقل هم بهرهاش را از عشق میگیرد.
هوش مصنوعی: عشق مانند یوسف کنعانی است که چون خورشید میدرخشد و عقلهای دهگانه مانند برادران یوسفاند که به او حسد میورزند و در برابرش کوچکاند.
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند از فرمان عشق سرپیچی کند؟ عشق مانند انگشتر سلیمان است که همه چیز را به فرمان خود درمیآورد.
هوش مصنوعی: برای تاریکیهای سیاه هستی و جهان مادی، آبشخور عشق مانند آب حیات است که در دل ظلمات پیدا میشود و زندگی جاوید میبخشد.
هوش مصنوعی: عقل در درگاه باشکوه عشق شرمسار و خجل است، مانند مهمانی که بیدعوت آمده باشد.
هوش مصنوعی: عقل پرندهای است که در قفس زندانی است، اما عشق سیمرغی است که بر قلهٔ کوه قاف جهان امکان جای دارد و آزاد و بلندپرواز است.
هوش مصنوعی: عقل تابع فرمان و تکلیف شرعی است، اما عشق سیلابی است که کفر و ایمان، هر دو را با خود میبرد و از این دوگانگی فراتر میرود.
هوش مصنوعی: آسمان مانند سفرهای پر از نعمت است و عشق نمکدان این سفره است؛ یعنی همهٔ نعمتهای جهان بیعشق بیمزه است.
هوش مصنوعی: چون شعر صائب از مولوی پیروی کرده است، سراسر عرفان شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ملکش خاک روب میدان است
عیسی اش پاسبان ایوان است
تا به غربت فتاد خاقانی
یکدری خانهایش زندان است
نه درون ساختنش توفیق است
نه برون تاختنش امکان است
روی چون عنکبوت در دیوار
[...]
آن جسد را حیات ازین جان است
همه تختند و او سلیمان است
زان صراحی، که جام رضوان است
بادهای ده، که جرعهاش جان است
دعوی عشق کردن آسان است
لیک آن را دلیل و برهان است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.