زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم است
آسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است
چرخ معذورست در افشردن دلهای خلق
نخل ماتم تازه رو از آب چشم مردم است
کار نادان می شود مشکل تر از تدبیر خویش
از لگد محکم شود خاری که در زیر دم است
از علایق رشته ای تا هست، جان آزاد نیست
تا رگ خامی بود در باده، محبوس خم است
خرد مشمر جرم را هر چند باشد اندکی
کز بهشت آواره آدم از برای گندم است
دوری ظاهر حجاب تشنه دیدار نیست
قطره در هر جا که باشد متحد با قلزم است
از صفای سینه مستورست صائب داغ من
پرتو خورشید تابان پرده دار انجم است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از ستم آسمان آغاز میکند که جامش را زهرآلود کرده و دل مردم را میفشارد تا از اشکشان سیراب شود. سپس چند اندرز را با تمثیل بیان میکند: تدبیر نادان کارش را بدتر میکند، وابستگی جان را در بند نگه میدارد و گناه کوچک را نباید ناچیز شمرد. در پایان از یگانگیِ عاشق با معشوق، به رغم دوری ظاهری، سخن میگوید و داغ پنهان خود را به ستارگانی مانند میکند که در روشنی خورشید دیده نمیشوند.
هوش مصنوعی: زهری که در جام من است از گردش ماه و ستارگان است. آسمانِ پرستاره مانند شیشهای است که پر از کژدم باشد و کژدمهای آن، یعنی ستارگان، زندگیام را زهرآلود میکنند.
هوش مصنوعی: اگر آسمان دلهای مردم را میفشارد، معذور است. زیرا آسمان مانند نخل ماتم است که با اشک چشم مردم تازه و شاداب میماند و برای همین باید از دلها اشک بیرون بکشد.
هوش مصنوعی: نادان با چارهاندیشیِ خود کارش را دشوارتر میکند. مانند خاری که زیر دم یا پای چارپا رفته باشد و حیوان هرچه لگد بزند، خار محکمتر در تنش فرو میرود.
هوش مصنوعی: تا رشتهای از وابستگیهای دنیوی باقی است، جان آزاد نمیشود. همانگونه که شراب تا اندکی خامی در آن مانده باشد، در خم زندانی میماند و بیرون آورده نمیشود.
هوش مصنوعی: گناه را هرچند اندک باشد کوچک مشمار. آدم تنها به خاطر خوردن گندم از بهشت رانده شد.
هوش مصنوعی: دوریِ ظاهری مانع کسی نیست که تشنهٔ دیدار است. قطره هر جا که باشد، در حقیقت با دریا یکی است.
هوش مصنوعی: صائب میگوید داغ درونِ من به سبب پاکی و روشنیِ سینهام پنهان مانده است. همانگونه که پرتو خورشید درخشان ستارگان را از دیده میپوشاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کان کونی اختیار زیرکان عالم است
مذهبی بس با نوا و حرفهای بس معظم است
هر که همچون بونواس اندر لواطه نصب شد
از غم نفقات و رنج کدخدایی بیغم است
مرد صادق جز به گرد کون سیمین کی خزد؟
[...]
یا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم است
یا رب اصطرخ است این یا چشمه سار زمزم است
عکس شاخ یاسمین بر آب اصطرخش ببین
راست گوئی اطلسی نیکو بگوهر معلم است
هر نسیمی کز ریاض راحت افزایش وزد
[...]
تاج بخش خسروان شاهی کز آب تیغ او
جویبار مملکت پیوسته سبز و خرم است
رای او را زین زر بر پشت صبح اشهب است
قهر او را داغ کین بر ران شام ادهم است
نجم سیار از شهاب تیغ او یک پرتو است
[...]
گرچه ماه نو به شوخی بی نظیر عالم است
لیک در خوبی ز ابروی تو بسیاری کم است
گرنه دزد نقد قلب ماست زلف شب روَت
از چه معنی اینچنین آشفته حال و درهم است
گوشهٔ خاطر بپرداز ای دل از سودای جان
[...]
هر پسر کو از پدر لافد نه از فضل و هنر
فی المثل گر دیده را مردم بود نامردم است
شاخ بی بر گرچه باشد از درخت میوهدار
چون نیارد میوه بار اندر شمار هیزم است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.