دل ز هر نقش گشته ساده مرا
دو جهان از نظر فتاده مرا
زه نگیرد کمانِ پر زورم
نکشد عقل در قلاده مرا
تا چو مجنون شوم بیابانگرد
میگزد همچو مار، جاده مرا
صبرِ در مهدِ خاک چون طفلان
دست بر روی هم نهاده مرا
چون گهر قانعم به قطرهٔ خویش
نیست اندیشهٔ زیاده مرا
میدهد بی طلب مرا روزی
آن که کرده است بی اراده مرا
صد گره در دلم فتد چو صدف
یک گره گر شود گشاده مرا
تا به روی تو چشمم افتاده است
آفتاب از نظر فتاده مرا
شد ز مستی کمانِ سختِ فلک
سست در قبضه چون کباده مرا
چون کدو نیست شیشه در بارم
نکند خرد، زورِ باده مرا
نه چنان بر سخن سوارم من
که توان ساختن پیاده مرا
تختهٔ مشقِ نقشها کرده است
همچو آیینه، لوحِ ساده مرا
هر قدر بیش باده مینوشم
میشود تشنگی زیاده مرا
بیخودی همچو چشمِ قربانی
کرده آسوده از اراده مرا
باز میآورد ز مستی عشق
همچو آبِ خمار، باده مرا
مانع سیر و دوُر شد صائب
صافی آبِ ایستاده مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از حال دلی میگوید که از دو جهان و از نقشها رسته است. عقل و راههای هموار او را رام نمیکنند. به روزی قانع است و به خدا تکیه دارد و در عشق و بیخودی، اراده را کنار گذاشته است. در پایان میگوید مستی عشق از شراب نیرومندتر است و صفای او مانند آب ایستاده، مانع حرکت و سیرش شده است.
هوش مصنوعی: دلم از هر نقش و صورتی پاک و خالی شده و هر دو جهان در چشمم بیارزش شده است.
هوش مصنوعی: من مانند کمانی پرزورم که زه را نمیپذیرد. عقل نمیتواند قلاده بر گردنم بیندازد و مرا رام کند و به دنبال خود بکشد.
هوش مصنوعی: راهِ هموار و کوبیده مانند مار مرا میگزد و از خود میراند، تا مثل مجنون سر به بیابان بگذارم و از راه عادی مردم دوری کنم.
هوش مصنوعی: صبر مرا مانند کودکی قنداقپیچ در گهوارهٔ خاک آرام کرده و دستانم را روی هم گذاشته است؛ یعنی مرا تسلیم و بیحرکت ساخته است.
هوش مصنوعی: مانند مروارید به همان یک قطرهٔ خودم قانعم و در فکر بیشتر داشتن نیستم.
هوش مصنوعی: خدایی که مرا بیآنکه خودم بخواهم آفریده، روزیام را هم بیآنکه بخواهم میرساند.
هوش مصنوعی: اگر یک گره از کارم باز شود، مانند صدف که با باز شدنش گوهرش را از دست میدهد، صد گرهِ دیگر در دلم میافتد. گشایش هم برای من گرفتاری بیشتر میآورد.
هوش مصنوعی: از وقتی چشمم به روی تو افتاده، خورشید در نظرم بیارزش شده است.
هوش مصنوعی: از مستی و بیپروایی، کمانِ سخت و ستمگر آسمان در دست من مانند کباده، که کمانی نرم و سست برای ورزش است، بیزور و رام شده است.
هوش مصنوعی: در بارِ من شیشهٔ شکستنی نیست، بلکه مانند کدوی شراب محکمم؛ پس زور شراب نمیتواند مرا بشکند و از پا درآورد.
هوش مصنوعی: چنان استوار بر مرکب سخن سوارم که کسی نمیتواند مرا از آن پیاده کند و از سخنوری بیندازد.
هوش مصنوعی: لوح ساده و بینقش دلم مانند آینه، صفحهٔ تمرین همهٔ نقشها شده است. چون پاک است، هر نقشی را نشان میدهد بیآنکه آن را نگه دارد.
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر شراب مینوشم، تشنگیام بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: بیخودی، مانند چشم باز و بیحرکت حیوانِ قربانی، مرا از داشتن اراده آسوده کرده و تسلیم کامل ساخته است.
هوش مصنوعی: شراب برای من مانند آبی است که بر خمار میزنند؛ مرا از مستیِ عشق به هوش میآورد. یعنی مستی عشق از مستی شراب بسیار قویتر است.
هوش مصنوعی: صائب، صفا و آرامش من مانند زلالی آبِ ایستاده شد و جلوی رفتن و سیر و گردشم را گرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
امشب آن ترک وعده داده مرا
بزم عیش و طرب نهاده مرا
وعده فرموده تا بمشکوی خویش
به کشد با رخ گشاده مرا
من بمسند چو شاه تکیه زنم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.