از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما
از نمک سنگین شود خواب کباب خام ما
هر که دولت یافت، شست از لوح خاطر نام ما
اوج دولت طاق نسیان است در ایام ما
قسمت ما زین شکارستان به جز افسوس نیست
دانه اشک تلخ می گردد به چشم دام ما
مردمی گردیده است از چشم خوبان گوشه گیر
چین ابرو مد انعام است در ایام ما
می خورد چون خون دل هر کس به قدر دستگاه
باش کوچکتر ز جام دیگران گو جام ما
بوسه ما را کجا خواهد به آن لب راه داد؟
آن که ره ندهد به گوش از سرکشی پیغام ما
از دعای خیر، ما شکر به کارش می کنیم
هر که می سازد دهانی تلخ از دشنام ما
در نظر واکردنی طی شد بساط زندگی
چون شرر در نقطه آغاز بود انجام ما
بر دل آزاده ما باغ امکان تنگ بود
چشم تنگ قمریان چون سرو داد اندام ما
حسن ماند از خیره چشمی های ما زیر نقاب
شد در امیدواری بسته از ابرام ما
در بلا انداخت جمعیت دل آزاده را
فلس ما چون ماهیان گردید آخر دام ما
طفل بازیگوش آرام از معلم می برد
تلخ دارد زندگی بر ما دل خودکام ما
نیست صائب جام عیش ما چو گل پا در رکاب
تا فلک گردان بود، در دور باشد جام ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از دل خودکام و نصیحتناپذیر شاعر، بیوفایی دوستانی که به دولت رسیدهاند، و بیمهری زیبارویان گلایه میکند. شاعر کوتاهی عمر را به جرقه، و اندوختن مال را به فلس ماهی که دامش میشود تشبیه میکند و در برابر دشنام، دعای خیر را میستاید. در پایان با لحنی امیدوار میگوید جام عیش او مانند گل زودگذر نیست و با گردش فلک همچنان در گردش است.
هوش مصنوعی: دل خودخواه ما از پند و نصیحت نه تنها پخته نمیشود بلکه خامتر میگردد؛ همانگونه که نمک زدن به کباب خام، خواب آن را سنگینتر میکند و پختنش را دشوارتر.
هوش مصنوعی: هر کس به ثروت و مقامی رسید، نام ما را از یاد برد؛ در روزگار ما اوج دولت و بخت همان طاقچهٔ فراموشی است که دوستان قدیم را در آن میگذارند.
هوش مصنوعی: بهرهٔ ما از این شکارگاه دنیا جز حسرت و افسوس نیست؛ حتی دانهای که در دام ما نهادهاند، در چشم دام به اشکی تلخ بدل میشود.
هوش مصنوعی: مهربانی و مردمی از چشم زیبارویان کناره گرفته است؛ در روزگار ما بخشش و عطای آنان تنها چین ابرو و اخم است.
هوش مصنوعی: هر کس به اندازهٔ توان و ظرفیتش خون دل میخورد؛ پس بگو جام ما از جام دیگران کوچکتر باشد تا اندوه کمتری بنوشیم.
هوش مصنوعی: معشوقی که از سرکشی حتی پیام ما را به گوش خود راه نمیدهد، چگونه اجازه میدهد بوسهٔ ما به لبش برسد؟
هوش مصنوعی: هر کس با دشنام دادن به ما دهانش را تلخ کند، ما با دعای خیر در حقش، دهانش را شیرین میکنیم.
هوش مصنوعی: بساط زندگی در یک چشم برهم زدن جمع شد؛ مانند جرقه، پایان ما در همان نقطهٔ آغاز بود.
هوش مصنوعی: باغ هستی برای دل آزادهٔ ما تنگ بود؛ چشم تنگ قمریان، مانند سرو، به قامت ما جلوه و اندام داد.
هوش مصنوعی: به سبب گستاخی و خیرهنگاهی ما، زیبایی معشوق در پرده ماند، و از اصرار و پافشاری ما، در امید بر ما بسته شد.
هوش مصنوعی: اندوختن و جمع کردن، دل آزادهٔ ما را به بلا انداخت؛ مانند ماهی که فلسهایش (که به سکه میماند) سرانجام دامش میشود، داشتههای ما دام ما شد.
هوش مصنوعی: همانطور که کودک بازیگوش آرامش معلم را میبرد، دل خودسر ما زندگی را بر ما تلخ کرده است.
هوش مصنوعی: صائب، جام شادی ما مانند گل زودگذر و آمادهٔ رفتن نیست؛ تا فلک میچرخد، جام ما نیز در گردش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
تا چه خواهد شد ز جام یار ما انجام ما؟
ما همه مستیم از آن دولت که بنمودی جمال
همچو دولت ناگهان مست آمدی بر بام ما
چون سر از خاک لحد در حشر بردارم ز خواب
[...]
تا به کی آن آهوی وحشی نگردد رام ما
ز انتظار او غبار آورد چشم دام ما
عمر رفت و روزگار هجر او آخر نشد
انتظار صبح محشر می کشد این شام ما
در محبت بیش ازین خواری نمی باشد که دل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.