دیر آمدهای مرو شتابان
ای رفتن تو چو رفتن جان
دیر آمدن و شتاب رفتن
آیین گل است در گلستان
گفتی چونی چنانک ماهی
افتاده میان ریگ سوزان
چون باشد شهر شهریارا
بی دولت داد و عدل سلطان
من بیتو نیم ولیک خواهم
آن باتویی که هست پنهان
شب پرتو آفتاب هم هست
خاصه به تموز گرم و تفسان
قانع نشود به گرمی او
جز خفاشی ز بیم مرغان
گرمی خواهند و روشنی هم
مرغان که معودند با آن
ما وصف دو جنس مرغ گفتیم
بنگر ز کدامی ای غزل خوان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از محبوبی که دیر آمده و زود میرود گلایه میکند و حال خود را در دوری او به ماهی افتاده بر ریگ داغ و شهری بیسلطان عادل مانند میکند. سپس میگوید که در باطن با محبوب است، اما به این همراهی پنهان قانع نیست. برای بیان این معنا مثال خفاش را میآورد که به گرمای شب بسنده میکند و مرغانی را که هم گرمی خورشید را میخواهند و هم روشنی آن را. در پایان از شنونده میپرسد که خود از کدام گروه است.
هوش مصنوعی: ای محبوب، دیر آمدهای، پس با شتاب مرو؛ رفتن تو مانند بیرون رفتن جان از تن است و مرا بیجان میکند.
هوش مصنوعی: دیر آمدن و زود رفتن رسم گل در گلستان است؛ تو نیز چون گل دیر میآیی و زود میروی.
هوش مصنوعی: از من پرسیدی حالت چگونه است؟ حال من مانند ماهیای است که از آب بیرون افتاده و میان ریگ داغ مانده است.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، شهری که از دولت و داد و عدل سلطان بیبهره باشد چه حالی دارد؟ حال من بیتو همان است.
هوش مصنوعی: من بیتو نیستم و در باطن با توام، اما این همراهی پنهان است و من همراهی آشکار و دیدار تو را میخواهم.
هوش مصنوعی: شب هنگام هم اثر و پرتو گرمای خورشید باقی است، بهویژه در تابستان گرم و سوزان تموز.
هوش مصنوعی: به این گرمای شبانه، بیروشنی خورشید، کسی جز خفاش قانع نمیشود؛ خفاشی که از ترس پرندگان در روز بیرون نمیآید.
هوش مصنوعی: اما پرندگانی که به خورشید خو گرفتهاند هم گرمی میخواهند و هم روشنی؛ یعنی عاشق راستین به اثر پنهان محبوب بسنده نمیکند و دیدار آشکار او را میطلبد.
هوش مصنوعی: ما وصف دو گونه پرنده را گفتیم، خفاش و مرغ آفتابدوست؛ ای غزلخوان، بنگر که تو از کدام گروهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بر جانور و نبات و ارکان
سالار که کردت ای سخندان؟
وز خاک سیه برون که آورد
این نعمت بیکران و الوان؟
خوانی است زمین پر ز نعمت
[...]
آبان روز است روز آبان
خرم گردان به آب رز جان
بنشین به نشاط و دوستان را
ای دوست به عز و ناز بنشان
تا باده خوریم و شاد باشیم
[...]
آدینه و صبح و عید قربان
فرخنده گشاد هر سه یزدان
بر ناصر دین و تاج ملت
شاه عجم و پناه ایران
سنجر که نهیب خنجر او
[...]
دین را حرمیست در خراسان
دشوار ترا به محشر آسان
از معجزههای شرع احمد
از حجتهای دین یزدان
همواره رهش مسیر حاجت
[...]
ای روی تو آفتاب تابان
بردی دل و نیست بر تو تاوان
تو آفت جانی و جهانی
نام تو نهادهاند جانان
چون عهد تو پشت من شکسته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.