آتشی از تو در دهان دارم
لیک صد مُهر بر زبان دارم
دو جهان را کند یکی لقمه
شعلههایی که در نهان دارم
گر جهان جملگی فنا گردد
بیجهان مُلک صد جهان دارم
کاروانها که بار آن شِکرست
من ز مصر عدم روان دارم
من ز مستی عشق بیخبرم
که از آن سود یا زیان دارم
چشم تن بود درفِشان از عشق
تا کنون جان درفشان دارم
بند خانه نیم که چون عیسی
خانه بر چارُمآسمان دارم
شکر آن را که جان دهد تن را
گر بشد جان، جانِ جان دارم
آنچ دادهست شمس تبریزی
ز من آن جو که من همان دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از آتش عشقی سخن میگوید که در درون دارد و رازش را پنهان نگه میدارد، آتشی که میتواند دو جهان را بسوزاند. او خود را بینیاز از این جهان، مست و بیخبر از سود و زیان و مانند عیسی ساکن آسمان میداند و با رفتن جان تن، جانِ جان را در اختیار دارد. در پایان همهٔ این دارایی معنوی را بخشش شمس تبریزی میشمارد و خود را یکسره همان بخشش میداند.
هوش مصنوعی: از عشق تو آتشی در دهان دارم که میخواهد بیرون بزند، اما صدها مهر بر زبانم زدهام و رازت را آشکار نمیکنم.
هوش مصنوعی: شعلههای عشقی که در درون پنهان کردهام چنان نیرومندند که میتوانند هر دو جهان را مانند یک لقمه ببلعند و بسوزانند.
هوش مصنوعی: اگر تمام جهان نابود شود، من بینیاز از این جهان، فرمانروایی و دارایی صد جهان را در خود دارم؛ یعنی داراییام عالم معنی است نه این جهان.
هوش مصنوعی: من کاروانهایی که بارشان شکر است از مصر عدم، یعنی از عالم غیب و نیستی، روانه کردهام؛ شیرینی معنا از عالم غیب به من میرسد.
هوش مصنوعی: از مستی عشق چنان بیخبرم که نمیدانم از این عشق سود میبرم یا زیان.
هوش مصنوعی: پیشتر چشم جسمانیام از عشق درخشان و گوهرفشان بود، اما اکنون جانم درخشان و گوهرافشان است؛ عشق از ظاهر به باطن رسیده است.
هوش مصنوعی: من در بند خانهٔ تن و این جهان نیستم، زیرا مانند عیسی خانهام در آسمان چهارم است.
هوش مصنوعی: شکر خداوندی را که به تن جان میبخشد؛ اگر این جان برود، من جانِ جان را دارم که جاودانه است.
هوش مصنوعی: آنچه شمس تبریزی به من بخشیده است را از من بخواه، چون من سراسر همان بخشش و همان حقیقت شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
# بعد از کاروانها را ندارد.
چون دل و دست همزبان دارم
عافیت به چو این و آن دارم
عشقت اندر میان جان دارم
جان ز بهر تو بر میان دارم
تا مرا بر سر جهان داری
به سرت گر سر جهان دارم
گویی از دست هجر جان نبری
[...]
گفت: من سر بر آستان دارم
نه چو تو سر بر آسمان دارم
هفت اقلیم آسمان دارم
در میان تختگه از آن دارم
عشق او در میان جان دارم
عاشق عشق چون بهان دارم
در خرابات مست می گردم
میل خاطر به عاشقان دارم
هر چه دارم ز صورت و معنی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.