بس نادره جهانی ای جان و زندگانی
جان و دلم نماند گر تو چنین بمانی
شاهی خوب رویان ختم است بر تو اکنون
بستان خراج خوبی در ملک کامرانی
از چشم نیم مستت پر فتنه شد جهانی
آخر بدین شگرفی چه فتنهٔ جهانی
نه گفتهای کزین پس فتنه نخواهم انگیخت
پس طره نیز مفشان گر فتنه مینشانی
تا دید آب حیوان لعل چو آتش تو
شد از جهان به یکسو از شرم در نهانی
چون هر نفس لب تو جانی دگر ببخشد
کس ننگرد به عمری در آب زندگانی
هرچند جان شیرین بردی به تلخی از من
تلخیم کرد لیکن شیرین ترم ز جانی
چون جان شوربختم شیرینی از تو دارد
شاید اگر به تلخی جانم به لب رسانی
عطار از غم تو زحمت کشید عمری
گر بر من ستمکش رحمت کنی توانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوق را پادشاه زیبارویان میخواند که چشم نیممست و زلف پریشانش جهان را پر از فتنه کرده و لبش آب حیات را از شرم پنهان ساخته است. سپس از رنج و تلخیای که از او کشیده سخن میگوید و با این حال او را از جان شیرینتر میداند و حتی مرگ به دست او را سزاوار میشمارد. در پایان، عطار پس از عمری رنج، از معشوق رحم و مهربانی میخواهد.
هوش مصنوعی: ای جان و زندگی من، تو در جهان بسیار کمیاب و شگفتانگیزی. اگر همچنان چنین زیبا و بیاعتنا بمانی، از جان و دل من چیزی باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: پادشاهی زیبارویان اکنون به تو رسیده و در تو به کمال و پایان خود رسیده است. پس در قلمرو کامروایی، باج زیبایی را از همه بگیر.
هوش مصنوعی: چشم نیمهمست تو جهانی را پر از آشوب کرده است. با این همه شگفتی و زیبایی، تو براستی مایهٔ فتنه و آشوب جهانی.
هوش مصنوعی: مگر نگفته بودی که از این پس فتنه به پا نمیکنم؟ اگر به راستی میخواهی آشوب را فرو بنشانی، پس گیسویت را هم پریشان مکن، چون پریشانی زلف تو خود فتنه است.
هوش مصنوعی: آب حیات وقتی لب سرخ و آتشین تو را دید، از شرم کنار کشید و در پنهانی از جهان دور شد. اشاره به پنهان بودن آب حیات در تاریکی است که شاعر آن را از شرمساری در برابر لب یار میداند.
هوش مصنوعی: چون لب تو هر لحظه جانی تازه میبخشد، دیگر هیچکس در تمام عمر به آب حیات اعتنایی نمیکند.
هوش مصنوعی: هرچند جان شیرینم را با تلخی و رنج از من گرفتی و با من تلخی کردی، باز هم تو برای من از جان شیرینتری.
هوش مصنوعی: چون جان بدبخت من همهٔ شیرینیاش را از تو دارد، سزاست اگر با تلخی جانم را به لب برسانی و مرا بکشی. میان «شور» و «شیرین» و «تلخ» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: عطار عمری از غم عشق تو رنج کشیده است. اگر بخواهی بر من ستمدیده رحم کنی، از دستت برمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دلفریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابههای گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی میبرد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.