جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم
خون دلم چه ریزی چون دل دگر ندارم
در زاری و نزاری چون زیر چنگ زارم
زاری مرا تمام است چون زور و زر ندارم
روزی گرم بخوانی از بس که شاد گردم
گر ره بود بر آتش بیم خطر ندارم
گر پردههای عالم در پیش چشم داری
گر چشم دارم آخر چشم از تو بر ندارم
در پیش بارگاهت از دور بازماندم
کز بیم دور باشت روی گذر ندارم
نه نه تو شمع جانی پروانهٔ توام من
زان با تو پر زنم من کز تو خبر ندارم
عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت
تو حاضری ولیکن من آن نظر ندارم
عطار در هوایت پر سوخت از غم تو
پرواز چون نمایم چون هیچ پر ندارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از محبوب گله میکند که او را که دیگر بال و پر و دلی ندارد میسوزاند، و جز زاری سرمایهای برایش نمانده است. با این همه اعلام میکند که از دعوت محبوب حتی با گذشتن از آتش استقبال میکند و هرچند از هیبت درگاه دور مانده، چشم از او برنمیگیرد. سپس خود را پروانهٔ شمع جان میخواند و میپذیرد که محبوب همهجا حاضر است و غیبت از غفلت خود اوست. در پایان عطار از پر سوختهاش و ناتوانی در پرواز به سوی محبوب میگوید.
هوش مصنوعی: ای محبوب، چرا مرا میسوزانی در حالی که دیگر بال و پری برایم نمانده است؟ چرا خون دلم را میریزی در حالی که دیگر دلی ندارم؟
هوش مصنوعی: در ناله و لاغری مانند سیم زیر چنگ زار و نالانم. چون نه نیرو دارم و نه زر، تنها سرمایهام همین زاری است.
هوش مصنوعی: اگر روزی مرا نزد خود بخوانی، از شدت شادی، حتی اگر راه از روی آتش بگذرد، از خطرش نمیترسم.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ پردههای عالم را میان خود و چشم من بگذاری و پنهان شوی، تا چشمی دارم چشم از تو برنمیگیرم.
هوش مصنوعی: از دور در برابر درگاه تو ماندهام، زیرا از ترس «دورباش» نگهبانانت جرئت گذشتن و نزدیک شدن ندارم.
هوش مصنوعی: نه، چنین نیست؛ تو شمع جانی و من پروانهٔ توام. از آن رو گرد تو پر میزنم که از حقیقت تو آگاهی ندارم و نمیدانم که سوختن در پیش است.
هوش مصنوعی: جهان سراسر از حضور تو پر است و این منم که از روی غفلت غایبم. تو حاضری، اما من آن بینش را ندارم که تو را ببینم.
هوش مصنوعی: عطار در هوای عشق تو، از غم تو بال و پرش سوخت؛ حال که هیچ پری ندارم چگونه پرواز کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یارم تویی به عالم یار دگر ندارم
تا در تنم بود جان دل از تو برندارم
دل برندارم از تو وز دل سخن نگویم
زان دل سخن چه گویم کز وی خبر ندارم
دارم غم تو دایم با جان و دل برابر
[...]
بر نرگس تو رفتم بهزار لابه گفتم
دل برده بازپس ده که دل دگر ندارم
سوی زلف کرد اشارت که بجوی رخت هندو
مگر او ببرده باشد من ازین خبر ندارم
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.