زلف را چون به قصد تاب دهد
کفر را سر به مهر آب دهد
باز چون درکشد نقاب از روی
همه کفار را جواب دهد
چون درآید به جلوه ماه رخش
تاب در جان آفتاب دهد
تیر چشمش که کم خطا کرده است
مالش عاشقان صواب دهد
همه خامان بی حقیقت را
سر زلفش هزار تاب دهد
تشنگان را که خار هجر نهاد
لب گلرنگ او شراب دهد
غم او زان چنین قوی افتاد
که دلم دایمش کباب دهد
گاه شعرم بدو شکر ریزد
گاه چشمم بدو گلاب دهد
گر دلم میدهد غمش را جای
گنج را جایگه خراب دهد
دل به جان باز مینهد غم او
تا درین دردش انقلاب دهد
دل عطار چون ز دست بشد
چکند تن در اضطراب دهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانهـعرفانی در وصف زلف و روی و چشم و لب معشوق است: زلف او کفر را رونق میدهد و رویش کفر را باطل میکند و نگاهش عاشقان را گوشمالی میدهد. سپس شاعر به حال خود میپردازد؛ دلش کباب غم اوست و چون ویرانهای جای گنج غم معشوق شده است. در پایان عطار میگوید دل از دستش رفته و جز تن سپردن به بیقراری چارهای ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی معشوق زلفش را عمداً پیچ و تاب میدهد، به کفر رونق و آبرویی کامل میبخشد؛ زیرا زلف سیاه، نماد کفر و پوشش، دلها را به خود میکشد.
هوش مصنوعی: و باز وقتی نقاب از چهره برمیدارد، با جلوهٔ رویش پاسخ همهٔ کافران را میدهد و کفرشان را باطل میکند؛ روی او نماد ایمان و روشنی است.
هوش مصنوعی: هنگامی که چهرهٔ ماهمانندش جلوهگری کند، چنان میدرخشد که جان خورشید را به تب و تاب و بیقراری میاندازد.
هوش مصنوعی: تیر نگاه او که کمتر به خطا رفته است، گوشمالیای درست و بجا به عاشقان میدهد.
هوش مصنوعی: سر زلف او همهٔ خامانِ بیبهره از حقیقت را هزار بار پیچ و تاب میدهد و پریشان و گرفتار میکند.
هوش مصنوعی: به تشنگانی که خار هجران در دلشان نشسته است، لب سرخ چون گل او شراب مینوشاند و تسکینشان میدهد.
هوش مصنوعی: غم عشق او از آن رو چنین نیرومند و فربه شده که دل من پیوسته خود را چون کباب خوراکش میکند.
هوش مصنوعی: گاهی شعر من در وصف او شکر نثار میکند و گاهی چشمم برای او اشکی چون گلاب میریزد.
هوش مصنوعی: اگر دلم به غم او جای میدهد، رواست؛ زیرا گنج را همیشه در ویرانه جای میدهند و دل ویران جایگاه گنج غم اوست.
هوش مصنوعی: دل، غم او را به جان میسپارد تا در این درد دگرگونی و تحولی در او پدید آورد.
هوش مصنوعی: چون دل عطار از دستش رفته است، چارهای ندارد جز اینکه تن خود را به آشفتگی و بیقراری بسپارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خلق را او ره صواب دهد
سایه را مایه آفتاب دهد
روح را قوت شباب دهد
سر آز و امل به خواب دهد
عشق ما را ز خون شراب دهد
عشق ما را ز دل کباب دهد
سر زلف بنفشه تاب دهد
سبزه را ز ابر دیده آب دهد
اژدر از دم به کوره تاب دهد
تا حسامت به زهر آب دهد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.