گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد
گل جامه قبا کرده ز پرده به در افتد
چون چشم چمن چهرهٔ گلرنگ تو بیند
خون از دهن غنچه ز تشویر برافتد
بشکافت تنم غمزهٔ تو گرچه چو مویی است
یک تیر ندیدم که چنین کارگر افتد
گر بر جگرم آب نمانده است عجب نیست
کاتش ز رخت هر نفس اندر جگر افتد
گرچه دل من مرغ بلند است چو سیمرغ
لیکن چو دمت خورد به دام تو درافتد
گر گلشکری این دل بیمار کند راست
آتش ز لب و روی تو در گلشکر افتد
بر چشم و لبم زآتش عشق تو بترسم
کین آتش از آن است که در خشک و تر افتد
من خاک توام پای نهم بر سر افلاک
چون باد، گرت بر من خاکی گذر افتد
بی یاد تو عطار اگر جان به لب آرد
جانش همه خون گردد و دل در خطر افتد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل زیبایی معشوق را چنان برتر مینشاند که گل و غنچه از شرم آن جامه میدرند و خون میریزند. سپس از کارگری غمزهٔ معشوق، سوختن جگر و گرفتار شدن دلِ سیمرغوارش در دام او میگوید. در پایان خود را خاک راه معشوق میداند که با گذر او به آسمان میرسد و بییاد او حتی مرگ را مایهٔ تباهی میشمارد.
هوش مصنوعی: اگر پرده از چهرهٔ خورشیدگونهٔ تو کنار برود، گل از شرم و شیفتگی جامهاش را چاک میکند و از پرده و غنچه بیرون میافتد.
هوش مصنوعی: وقتی چمن چهرهٔ سرخ و گلگون تو را ببیند، غنچه از شرمندگی خون از دهانش بیرون میریزد؛ یعنی سرخی غنچه از شرمِ رخ توست.
هوش مصنوعی: نگاه و غمزهٔ تو، با آنکه مانند مو باریک است، تنم را شکافت. هیچ تیری ندیدهام که اینچنین اثر کند و به هدف بنشیند.
هوش مصنوعی: اگر در جگرم آبی نمانده و سوخته است عجیب نیست، چون هر لحظه از رخسار آتشین تو آتشی در جگرم میافتد.
هوش مصنوعی: با آنکه دل من مانند سیمرغ پرندهای بلندپرواز است، چون فریب دم و افسون تو را بخورد، در دام تو گرفتار میشود.
هوش مصنوعی: اگر گلشکر (داروی گل و شکر) دل بیمار مرا درمان کند، باز هم از لب شیرین و روی گلگون تو آتش رشک در گلشکر میافتد، چون لب و روی تو خود گل و شکر حقیقیاند.
هوش مصنوعی: از آتش عشق تو بر چشم و لبم میترسم، زیرا این آتشی است که خشک و تر را با هم میسوزاند؛ یعنی هم لبِ خشک و هم چشمِ تر را.
هوش مصنوعی: من خاکِ پای توام؛ اگر تو مانند باد بر من خاکی گذر کنی، از سربلندی پا بر سر آسمانها میگذارم.
هوش مصنوعی: اگر عطار بییاد تو جان به لب برساند و بمیرد، جانش یکسره خون میشود و دلش به خطر میافتد؛ یعنی مرگ بییاد تو تباهی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
روزی که مرا چشم به تو خوش پسر افتد
آن روز همه کار دلم زیر سر افتد
عقلم سر خود گیرد و از پای در آید
صبرم بسر کوی تو از دست برافتد
بر خلق زسرگشته هجران خبر افتد
[...]
گر پرتو خورشید رخت بر قمر افتد
مه ز بر قدمهای تو چون خاک در افتد
من ذرهٔ تاریکم و تو مهر منور
روشن شوم ار سوی منات یک نظر افتد
چون لاله به خون غرق سر از خاک بر آرم
[...]
باشد که ز رخسار ترا پرده برافتد
تا بیخبران را سخن عشق در افتد
افتاد سرشک از نظر و خوار شد آری
این است سرانجام کسی کز نظر افتد
برپای تو سر می نهم و اشک بر آن است
[...]
روزی مگر از سکه دگر زور و زر افتد
ورنه بشر از صفحهٔ آفاق برافتد
گر عشق و محبت نشود قائد گیتی
شک نیست که یک روز بشر در خطر افتد
زین جنگ و جنون گر نکشند اهل زمین دست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.